[OS] Please don’t ..
Pairing – Chanyeol x Kyungsoo
Author - Buttheknee
Rating – NC-17
--------------------- PLEASE DON”T ---------------------
ปาร์คชานยอลกำลังนั่งฟังเพลงที่ใช้ในการคัมแบคเพลงฮัมเพลงไปตามทำนองพร้อมกับโยกหัวตามจังหวะน้อยๆ วันนี้ชายหนุ่มเข้าตึกมาซ้อมเพื่อเตรียมในการคัมแบคอันใกล้ครั้งนี้ ควรกลับได้แล้ว แต่ชานยอลก็ยังคงซ้อมอยู่ในห้องซ้อมเพียงลำพัง ส่วนเพื่อนๆร่วมวงคงกลับไปนอนที่หอกันหมดแล้ว
ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มลองมองภาพตัวเองในกระจกขณะที่ซ้อมเต้นเพียงลำพังว่าทำท่าทางเช่นไหนจึงออกมาจะดูดีต่อหน้ากล้อง ก็เขาเป็นไอดอลนี่นา ยังไงมองมุมไหนเขาก็ควรจะทำให้แฟนคลับรู้สึกใจเต้นตึกเวลาได้เห็นการแสดงสดของพวกเขาสิ
หลังจากที่ชานยอลไปล้างหน้าล้างตาให้ตัวเองสดชื่นแล้ว เขาก็กลับมานั่งฟังเพลงพลางร้องซ้อมไปตามจังหวะเบาๆบนโซฟาสีขาวหลังห้องซ้อม เพราะชานยอลอยู่คนเดียวเขาจึงเปิดไฟไว้ไม่มาก ในขณะที่ชานยอลกำลังจดจ่อกับเพลงบีตส์หนักๆ ก็พบว่าโซฟาที่เขานั่งมันยวบตัวลงไปเพราะมีใครอีกคนมานั่งข้างๆเขา มืออีกฝ่ายฉวยหูฟังข้างนึงของชายหนุ่มไปฟังหน้าตาเฉย ลำแขนเล็กคล้องแขนของชานยอลก่อนจะเอนศีรษะลงมาซบกับไหล่หนา
“ยังไม่กลับอีกหรอหืม” ชานยอลยีผมสีดำขลับของอีกคนเบาๆ ก่อนจะหันไปจูบหน้าผากคนตัวเล็กแล้วเอนศีรษะซบกับหัวทุยๆของอีกฝ่าย
“คิดถึงชานยอล ไม่ได้กลับหอตั้งหลายวันแล้วนี่นา” คำพูดที่ตรงไปตรงมาของอีกฝ่ายทำให้ชายหนุ่มยิ้ม เขาเองก็คิดถึงเช่นกัน ถึงจะเข้าตึกมาซ้อมด้วยกันบ่อยๆแต่ว่าการไม่ได้นอนกอดคนรักหลับนี่ทำให้เขาตื่นเช้ามาอย่างไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ในหลายๆคืนที่ผ่านมา “คืนนี้กลับไปนอนที่อัดรายการรูมเมทใช่มั้ย”
“กะว่าสักตีสองตีสามค่อยออกตึกน่ะ ไหนๆตอนนี้คยองซูก็อยู่ตรงนี้แล้วด้วย ไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้นานแล้วนะ” ชานยอลโอบเอวบางให้ขยับชิดก่อนจะสบตาคู่สวยที่เขาชอบจ้องมอง ดวงตาสีนิลที่น่าหลงใหลของโดคยองซู
คนตัวเล็กช้อนตามองเช่นกัน ก่อนจะกอดเอวแฟนหนุ่มแล้วค่อยๆจูบที่ริมฝีปากอีกคนอย่างอ่อนหวาน คยองซูเพียงดูดเม้มเบาๆอย่างคิดถึงก่อนที่จะผละออกอย่างอ้อยอิ่ง สบตากันอยู่อย่างนั้น ก่อนที่จะใช้นิ้วโป้งไล้ริมฝีปากได้รูปของร่างสูงอย่างแผ่วเบา
“ฉันชอบท่อนแรพของชานยอลจังรู้มั้ย” เอ่ยเสียงเบา ก่อนจะค่อยขยับขึ้นคร่อมตักร่างสูง คยองซูโน้มหน้าลงแนบหน้าผากกับชานยอล ตอนนี้สองแขนเรียวกำลังคล้องคอชายหนุ่มเอาไว้ รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นที่รินรดกัน ริมฝีปากสีเรื่อที่น่าจุมพิตนั่นอยู่ห่างจากชานยอลไม่ถึงคืบ “ที่บอกว่า อย่าหยุด ..”
พูดจบก็ทิ้งช่วงไว้ให้ห้องอยู่ในความเงียบ มีเพียงแค่สายตาที่สื่อความนัยของกันและกัน ก่อนจะเป็นคยองซูเองที่กดจูบไปบนริมฝีปากชานยอลอีกครั้ง คนตัวเล็กไล้เล็มริมฝีปากอุ่นของอีกคน ค่อยไล่ขบเม้มทั้งยังดูดเบาๆ ชานยอลที่อยู่ด้านล่างเงยหน้ารับสัมผัสอ่อนหวานจากอีกคน เป็นชานยอลเองที่ค่อยๆแยกกลีบปากอิ่มของร่างเล็กออกด้วยเรียวลิ้น สอดเข้าโพรงปากร่างเล็กพลันมือข้างนึงสอดเข้าใต้ชายเสื้อยืดสีดำที่อีกฝ่ายยึดเป็นสีประจำตัว แล้วลูบไล้ผิวนุ่มลื่น .. รู้ดีว่าผิวกายที่กำลังสัมผัสอยู่นั้นขาวนวลแค่ไหน คิดถึงยามที่ได้สร้างรอยสีเรื่อไปบนกายอีกคน แค่นึกก็แทบคลั่งจนเร่งจังหวะจูบกับอีกฝ่าย จากจูบที่หอมหวานอ้อยอิ่งกลายเป็นจูบที่เร่าร้อนสองลิ้นเกี่ยวกระหวัดยั่วกันอยู่อย่างนั้น โดยที่พวกเขาเริ่มต่อเติมอารมณ์กันและกันด้วยมือ ..
มืออีกข้างของชานยอลที่ยังเหลืออยู่ สอดเข้าไปภายใต้กางเกงวอร์มอีกคน มือหนาเค้นคลึงบางสิ่งที่อยู่ใต้เนื้อผ้าบ็อกเซอร์ของร่างเล็ก เช่นกัน คยองซูก็กำลังทำเช่นนั้นกับเขา
ปล่อยให้ริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อเพราะจูบที่ดูดดื่มก่อนหน้าเป็นอิสระ ไม่นานชานยอลก็ได้ยินเสียงหวานครางเบาอยู่ข้างหูของเขาเอง ในตอนนี้ชายหนุ่มกำลังซุกไซ้ลำคอขาวของอีกคน แน่นอนว่าชานยอลจะไม่ทิ้งรอยไว้บนจุดที่สังเกตง่าย ถึงแม้จะอยากแค่ไหนก็ตาม เพราะผิวกายที่หอมหวานอีกคนนั่นล่ะ ที่ทำให้ชานยอลห้ามตัวเองยากเหลือเกิน
“อื้ม ที่รัก ประตู..” เพราะมือเล็กๆที่ปรนเปรอให้เขาก็ทำหน้าที่ได้เสียจนชานยอลเองก็หลุดครางออกมาทั้งที่กำลังขบเม้มผิวนวลของอีกฝ่ายอยู่ นึกได้ว่าพวกเขาสองคนไม่ได้อยู่กันในที่ส่วนตัว จึงถามเช่นนั้นออกไป แต่ถึงคำตอบจะไม่น่าพอใจ ชานยอลคิดว่าจะให้หยุดตอนนี้คงลำบากไปหน่อยแล้วล่ะ อารมณ์เขาเตลิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
“ล็อก .. อืออ ล็อกแล้ว” เช่นกัน ดวงตาคู่สวยปรือหวานฉ่ำ พลางขบเม้มใบหูอีกคนทั้งยังตั้งใจครางยั่วคนรัก .. โดคยองซูกำลังทำตัวร้ายกาจกับชานยอลอยู่ล่ะ ก็ทิ้งให้เขานอนหนาวคนเดียวตั้งหลายคืน ต้องจัดการให้สาสม
ชักมือตัวเองกลับทำเอาชานยอลส่งเสียงไม่พอใจในลำคอ ใบหน้าของชานยอลกำลังเห่อแดงเพราะเลือดที่สูบฉีด ไม่ต่างกับตัวเขาเท่าไหร่หรอกคยองซูรู้ดี เขาแค่ขัดใจชานยอลแค่ชั่วคราวเท่านั้นล่ะ
“แรพท่อนนั้นให้ฟังได้มั้ย” คนตัวเล็กที่ลงจากตักชานยอลลงไปนั่งที่พื้น กำลังช้อนตามองชานยอล เขาไม่เข้าใจว่าคนรักจะต้องการให้เขาทำเช่นนั้นทำไมในเมื่อตอนนี้คยองซูรู้ว่าเขากำลังทรมานกับบทเล้าโลมที่ค้างคา
“ฉัน นายก้รู้ว่า ฉัน..” พูดแทบไม่ได้ศัพท์ด้วยซ้ำ ทำไมต้องแกล้งกันขนาดนี้ด้วยนะตัวเล็ก ชานยอลยกมือขึ้นมาหมายจะบรรเทาอาการลูกชายที่กำลังแข็งตัวเต็มที่ แต่กลับโดนคนตัวเล็กคว้ามือเอาไว้พร้อมกับสายตาซุกซน ..
“ฉันรู้น่า” ยกยิ้มมุมปากก่อนจะคุกเข่า แล้วมือบางก็ดึงกางเกงทั้งหมดของร่างสูงลง “รู้แล้วล่ะ ฉันก็แค่ชอบเสียงชานยอลมากๆเท่านั้นเอง ไม่แรพไม่เป็นไร ให้ฉันได้เสียงนายก็พอ” หัวเราะเบาๆ คยองซูกำแท่งเนื้อร้อนของร่างสูงพลางรูดขึ้นลงเบาๆ พลันก้มจูบที่ส่วนยอดก่อนจะเป็นทั้งปากและมือของคยองซูที่ปรนเปรอให้คนรักจนชานยอลส่งเสียงครางออกมาอย่างพึงใจไม่ขาดปาก
“อื้อ .. คยองซูยา .. อาาา..” ถูกชักจูงจนเห็นขอบสวรรค์รำไร แต่ไม่ได้หรอก เขาจะไปคนเดียวได้ยังไงกัน ที่รักของเขาทำให้ขนาดนี้ มีหรือชานยอลจะยอม สองมือหนาประคองใบหน้าอีกคนให้ถอนออกจากแกนกายของเขา ก่อนชายหนุ่มจะสบตาอีกคน “ถ้ามันเปื้อนโซฟาจะแย่เอานะคนดี อย่าให้ชานยอลนำไปคนเดียวสิครับ”
ไม่ทันที่คยองซูจะได้ถามอะไร กายหนาก็เลื่อนลงมานั่งด้านล่างด้วยกัน ก่อนจะกดร่างบางลองกับพื้นห้องซ้อมที่เย็นเฉียบ ชานยอลรู้ว่าตรงไหนที่เขาทำได้และตรงไหนเขาทำไม่ได้ ..
ขึ้นนอนคร่อมคนตัวเล็กก่อนจะเลิกชายเสื้อยืดสีเข้มของอีกคนขึ้นเผยให้เห็นผิวขาวนวลเนียนของอีกคน ชานยอลมองอย่างกระหายจนคยองซูรู้สึกร้อนรุ่มไปหมดได้แต่กัดปากตัวเองในระหว่างที่รอคอยสัมผัสจากชายหนุ่ม ชานยอลไม่ปล่อยให้ร่างด้านใต้ต้องรอนาน ปากอุ่นกดลงบนยอดอกอีกคนก่อนที่ลิ้นหนาจะส่งออกมาดุนดันมันไปมา อีกข้างมือของชานยอลก็เขี่ยจนขึ้นไตแข็ง ชานยอลสนุกอยู่กับการดื่มนม สิ่งที่เขารู้กันดีกับคยองซูว่าดื่มนมคืออะไร ปากหนายังคอยปรนเปรอให้เจ้าของยอดอกทั้งสองครวญครางอีกทั้งยังบิดเร่าใต้ตัวเขาไปมา กางเกงชานยอลถูกถอดออกไปนานแล้ว ชายหนุ่มที่ท่อนล่างเปลือยเปล่าตอนนี้ เขากำลังจะเปลื้องอาภรณ์ชิ้นบนของคนตัวเล็กออก เสื้อยืดสีดำแขนยาวถูกโยนกองไปอีกทางกับกางเกงของชานยอลที่คยองซูถอดมันออกในระหว่างที่ชานยอลกำลังสนุกกับการขบเคี้ยวยอดอกสีสวยนั่น
ชานยอลยังคงเป็นชานยอล คนที่ชอบแกล้งเขาในทุกเรื่อง คยองซูนึกในขณะที่คนรักกำลังขบเม้มไปบนร่างกายของตัวเอง ไหนจะลิ้นร้อนที่กำลังลากไปบนผิวกายของเขา สายตาคมที่ช้อนมองขึ้นมาในขณะที่กำลังใช้ลิ้นโลมเลียไปบนยอดอกของคยองซูนั่นทำเจ้าของร่างกายขวยเขินเสียจนต้องหลบตา มือไม้ของคนตัวเล็กไม่รู้ว่าจะเอาไปไว้ตรงไหน มันปัดป่ายไปมาก่อนที่จะไปลงเอยกับการลูบต้นแขนอีกคนที่เริ่มมีกล้ามน้อยๆพอน่ากัด คิดถึงแค่นั้น คยองซูก็เผลอกัดปากตัวเองเบาๆ .. อื้ม ไว้ก่อนนะ คยองซูจะฝังรอยเขี้ยวให้หายคิดถึงเลยคอยดู
“อ๊ะ ชานยอล...” ตอนไหนไม่รู้ที่คนด้านบนทำให้ตัวเขาเปลือยเปล่า เป็นคยองซูที่นอนโดยไร้สิ่งใดๆปกปิดบนพื้นห้องซ้อมนี่ คนตัวสูงกำลังทำรอยรักที่ด้านในต้นขาของร่างเล็ก ก่อนจะปิดท้ายด้วยการมอบความสุขให้คยองซูด้วยปาก .. ริมฝีปากที่น่าจูบนั่น มันกำลังรูดไปตามความยาวแท่งเนื้อของเขา ทำเอาคนตัวเล็กพร่ำเรียกชื่ออีกฝ่ายไม่หยุด สะโพกมนดันแกนกายร้อนเข้าโพรงปากร่างสูงตามจังหวะ ..”ชานยอล อื้ออ ..อ”
เพราะคนรักดูดเม้มเสียจนครางเสียงเบาไม่ได้ .. ทั้งที่พยายามจะคุมไม่ให้เสียงอันน่าอายนี่ดังมากเพราะกลัวใครอื่นมาได้ยิน แต่ชานยอลก็ไม่เคยออมมือให้เขาทำเสียงเบาได้เลยสักครั้ง .. เจ้าโย่งนี่
“หืม ว่าไงครับคนดี” ร่างสูงถอนปากออกจากแกนกายอีกคน ก่อนจะดึงร่างบางขึ้นนั่ง นิ้วโป้งของชานยอลไล้ไปตามริมฝีปากนุ่ม ก่อนจะส่งนิ้วชี้กับนิ้วกลางเข้าปากอีกคน คยองซูดูดปลายนิ้วทั้งสอง ลิ้นเล็กไล้เลียอย่างเอาใจก่อนที่ชานยอลจะถอนมือออกแล้วโดนคนตัวเล็กรั้งเข้ามากดจูบ ส่วนนิ้วทั้งสองนั้น ชายหนุ่มค่อยๆสอดมันเข้าช่องทางอ่อนนุ่มของอีกคน คนตัวเล็กขยำเสื้อของชายหนุ่มมือนิ้วนั่นถูกควงไปมาผ่านในช่องรัก อีกทั้งยังกดไปตามผนังอ่อนนุ่มจนอีกฝ่ายต้องครางอื้ออึงในลำคอในขณะที่กำลังจูบกับเขาอยู่ ผละริมฝีปากออกพลางซุกไซ้ลำคอระหงอีกครั้ง ชานยอลอดไม่ได้ที่จะทำรอยบนผิวกายที่หอมกรุ่นของอีกคน ร่างสูงจึงเลือกไหล่ลาดเป็นที่ประทับตราของเขา
โด คยองซู ที่เป็นของปาร์ค ชานยอลเพียงคนเดียว
พอปากเป็นอิสระ เสียงครางกระเส่าก็ออกจากปากคนตัวเล็กไม่หยุด กายบอบบางนอนอ่อนระทวยพิงอ้อมอกแกร่งที่คยองซูใช้เป็นที่พักพิง มือทั้งคู่โอบไหล่หนาไว้ บ้างก็จิกข่วนแผ่นหลังอีกคนผ่านเนื้อผ้า เสื้อกล้ามสีดำ สิ่งสุดท้ายที่ยังปกปิดร่างกายชานยอลไว้อยู่
“อื้อ ชานยอล ฉัน .. ฉัน..” ยิ่งชานยอลเร่งจังหวะมือในการสอดใส่มากเท่าไหร่ ในหัวคนตัวเล็กก็ยิ่งขาวโพลนเท่านั้น จะไม่ไหวอยู่แล้ว ตอนนี้ เขาจะคลั่งกับสัมผัสที่ชานยอลมอบให้ .. แต่มันควรมากกว่านี้ ไม่ใช่แค่นี้ คยองซูต้องการมากกว่านี้
แล้วคิดว่าชานยอลจะไม่รู้งั้นหรอ ..
ร่างสูงถอนมือออกก่อนจะปล่อยคนตัวเล็กนอนราบก่อนจะแยกเรียวขาออกอย่างรู้งาน ชายหนุ่มกำแท่งเนื้อที่แข็งตัวจ่อปากทางรักก่อนจะสอดเข้าไปแล้วค่อยออกแรงดันเข้า..
“อื๊ออ ชานยอล อื้ออ .ออ” เจ็บไม่น้อย แต่คยองซูรู้ดีว่าหลังจากความเจ็บปวดนี่เขาสองคนจะหฤหรรษ์กันขนาดไหน สองแขนยกขึ้นโอบรั้งลำคออีกคนไว้ให้โน้มตัวเข้ามาชิด อีกทั้งร่างเล็กยังพยายามแยกเรียวขาออกกว้างเพื่อช่วยชานยอลที่โถมกายทับ พลางครางต่ำในยามที่แกนกายเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มของอีกคน ดันสะโพกจนแกนกายเข้าในกายอีกฝ่ายจนมิดด้ามก่อนจะนอนหอบนิ่งๆบนตัวร่างเล็ก จมูกโด่งไล้แก้มใสก่อนจะสบสายตากับคยองซู ชานยอลยังไม่ขยับเพราะรอให้คนดีของชายหนุ่มปรับตัวได้กับสิ่งที่เพิ่งสอดใส่เข้าไป ปากทั้งคู่ประกบกันอีกครั้ง ก่อนเป็นคยองซูที่คราวนี้สอดลิ้นเข้ามาตักตวงรสจูบจากชานยอล มือเล็กๆนั่น สอดเข้าลูบใต้เสื้อของเขา และก่อนที่ชานยอลจะได้ทำอะไรเพิ่มเติม ร่างเล็กก็ออกแรงพลิกให้กายหนาลงไปนอนด้านใต้เล่นทำเอาทั้งคู่ครางออกมาพร้อมกัน
“ชานยอล ..อยากฟังท่อนนั้น” คนด้านบนเอ่ยนัยน์ตาแพรวพราว แต่ชานยอลกลับไม่เข้าใจนักว่าร่างเล็กด้านบนต้องการสื่อถึงอะไร มือบางของอีกฝ่ายเลิกเสื้อเขาขึ้น ก่อนสองมือขาวจะเล่นกับยอดถันทั้งสองข้างเขา คยองซูเค้นคลึงมันเบามือ แล้วมันแข็งสู้มือคนตัวเล็กเหมือนกัน สุดท้ายปราการด่านสุดท้ายก็ถูกปลดออกไป ชานยอลกำลังมองคนตัวเล็กยิ้มยั่วเขาโดยที่มีแกนกายนั่นค้างอยู่ในตัวอีกคน ต้องการแทบไม่ไหวแต่คยองซูก็ยังทำไม่สนใจ เอาแต่ส่งลิ้นออกไล้เลียไปตามแผงอกจนถึงกกหูของร่างสูงแถมยังส่งเสียงหวานยั่วยวนเสียอีก ..
อื้มม แฟนเขากำลังแกล้งกันรึไง
“อาา..าา ที่รักไม่เล่นนะครับ” เอ่ยเสียงเบาหวิว นึกอะไรแทบไม่ออก ถ้าคนดีจะออนท้อปให้เขาตอนนี้ชานยอลก็ต้องการให้คยองซูเริ่มบรรเลงจังหวะเร่าร้อนบนตัวเขาเสียที อย่ามัวแต่เล่นอะไรให้เสียเวลาอีกเลย
“ถ้าไม่เล่นต้องนึกให้ออกนะ ว่าร้องยังไง..” คนตัวเล็กกล่าวกลั้วยิ้ม จริงๆแล้วก็ลำบากับการคุมให้ตัวเองอยู่เฉยๆเพราะลูกชายของชานยอลก็ตื่นในตัวเขาเองจนคับแน่นไปเสียหมด
สะโพกมนเริ่มยกขึ้นแค่จังหวะยกแรกก็ทำเอาชานยอลสูดปากครางแล้ว ไม่ต้องพูดถึงช่วงถัดมาที่สะโพกบางยกขย่มไปบนบนกายหนา ไหนจะมือเล็กที่คลึงติ่งไตบนอกกว้างของชายหนุ่มอีก
จ้องมองใบหน้าของคนรักที่ยั่วยวนเสียเหลือเกิน กลีบปากบางเม้มน้อยๆพลางส่งเสียงครวญครางเป็นระยะ
“อื้อ คนดี เร็วอีก .. เร็วอีก” หันมองภาพในกระจก คยองซูกำลังขย่มกายอยู่บนตัวเขา เขาไม่เคยได้เห็นว่าในยามที่พวกเขาร่วมกันมันจะงดงามขนาดไหน กายขาวบอบบางของอีกกำลังร่อนสะโพกมาทำเอาชายหนุ่มถึงครางชื่ออีกฝ่ายซ้ำๆ ไหนจะแรงตอดรัดที่ทำให้ชานยอลเสียวซ่านไปทั่วสรรพางค์
คนเก่งของเขา
“อ๊ะ .. ชานยอล อ๊า.. า”
ดันสะโพกสวนขึ้นจนอีกฝ่ายเสียงหลง ในเมื่อแกนกายนั่นเข้ามาลึกเสียจนแทบจุก แต่ว่ายิ่งครางดังเท่าไหร่ดูเหมือนคยองซูจะยิ่งตอดรัดแกนกายได้ดีเท่านั้น มันทำให้ชานยอลยิ่งส่งสะโพกสวนจังหวะรักอีกฝ่าย
“อ่าห์ คนดี ดีมากเลย .. ที่รักอย่าหยุดนะครับ ดี อื้ออ .. ดีมาก ..” มือหนาเลื่อนไปลูบแก้มใสที่ขึ้นสีจัด พลางเกลี่ยริมฝีปากอีกคน คยองซูส่งลิ้นอีกมาหยอกล้อกับนิ้วของเขาก่อนจะห่อปากอมรูดเบาๆ ในขณะที่ช่วงล่างก็กำลังขย่มสอดใส่ให้กันและกัน แท่งเนื้อของชานยอลผลุบออกช่องทางรักอีกคนรู้สึกได้ถึงน้ำเหนียวที่เริ่มชุ่ม ที่ส่วนปลาย พวกเขาทั้งคู่ก็ยิ่งเร่งเร้าจังหวะบทรัก เสียงครางยิ่งดังขึ้นทุกที เหมือนกับอารมณ์ของพวกเขาที่ใกล้จะแตะฝั่งฝันกันอยู่รอมร่อ
แล้วชานยอลก็เข้าใจว่าร่างเล็กหมายถึงอะไร ..
มันออกจะการแรพที่ประหลาดและไม่ได้จังหวะไปเสียหน่อย .. จะให้ถูกได้ยังไง ในเมื่อสมองส่วนนึงของชายหนุ่มกำลังอยู่กับการจดจ่อในการเสพสมกับคนรักที่เคลื่อนไหวอย่างงดงามบนตัวเขาอยู่
“อื้มม .. อย่าหยุดนะ ดีมากเลย อะ .. อ่าห์” ปรือตามองคนตัวเล็กด้านบนเห็นคนตัวเล็กกำลังยิ้มอย่างพึงใจ ชานยอลกำลังช่วยส่งคนฟังหน้าหวานไปถึงฝั่งผันด้วยมือของเขา มือหนาช่วยรูดแกนกายที่เคยถูไถไปกับลอนกล้ามน้อยๆบนหน้าท้องของเขา มันคงจะช่วยให้เสียวซ่านได้มากกว่าถ้าชายหนุ่มช่วยเค้นคลึงแท่งเนื้อร้อนนั่น ยิ่งชานยอลชักรูดเร็วเท่าไหร่ แรงขย่มโยกจากอีกคนก็เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว สูดปากครางไม่หยุดจนเกือบลืมแล้วว่าจะร้องต่ออย่างไร .. “ผ. ผม .. อื้อ ผมหยุดไม่ได้เลย”
มือเล็กของคยองซูตอนนี้จิกครูดไปตามผิวขาวของชานยอลจนเป็นแนวยาว ขมิบตอดรัดแกนกายอีกคน รู้ว่ามันเต้นตุบภายในร่างกายตนเอง อีกนิดเดียวเท่านั้น พวกเขาทั้งคู่จะไปถึงฝั่งด้วยกันแล้ว
สบตากันอย่างรู้งานกันจะเป็นชานยอลที่ดันให้อีกคนนอนกับพื้นอีกครั้งแล้วจับขาเรียวแหกกว้าง ชายหนุ่มซอยแกนกายเข้าออกถี่เร่งเสียงครางจากอีกฝ่าย ก้มลงบดจูบพร้อมกับรูดแกนกายให้ร่างเล็กไปพร้อมกัน สองลิ้นหยอกล้อกันไปมาก่อนที่เสียงหวีดร้องของอีกฝ่ายจะมาพร้อมกับเสียงชานยอลที่ครางออกมาลั่นห้องจากการถึงฝั่งพร้อมกัน สะโพกหนากระแทกเข้าอย่างหนักหน่วงก่อนที่คยองซูจะปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นมาเปรอะมือที่กอบกุมแกนกายรวมไปถึงหน้าท้องของคนรัก
“อื้ออ .. “ แต่ก็ต้องครางออกมาอีกครั้งเมื่อคนตัวสูงด้านบนแกล้งขยับสะโพกเข้าเบาๆ “แรงยังเหลืออีกรึไง”
“ก็เมื่อกี๊นอนให้แฟนทำให้” ว่าจบชานยอลก็กัดริมฝีปากอวบอิ่ม “อื้ม .. แค่นอนมองกับ แรพนิดนึงเอง แล้วก็ช่วยต่อตอนจบให้อีกนิดหน่อย” ผิวกายร้อนยังคงแนบกัน ต่อให้แอร์ในห้องซ้อมเย็นแค่ไหนก้ยังไม่ช่วยลดความร้อนรุ่มจากกายของทั้งสอง สบตากันไปมา สุดท้ายพวกเขาก็ลงเอยที่จูบอีกครั้งและค่อยๆผละปากออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง
“ฉันมาช่วยเทรนให้เป็นการส่วนตัวเลยนะ เผื่อว่าชานยอลจะไม่เข้าใจอารมณ์ท่อนนั้น” คยองซูยิ้มพราวหลังจากที่ผละจูบ แต่ใบหน้าพวกเขายังไม่ยอมห่างจากกัน คนด้านบนยังคคงคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง “อ๊ะ .. ชานยอล มันเสียว..”
โดนแฟนหนุ่มพลิกตัวให้อยู่ด้านบนอีกครั้ง แกนกายที่ค้างคาสอดลึกสะกิดจุดกระสันเสียจนคนตัวเล็กต้องหดเกร็งหน้าท้อง น้ำรักขาวขุ่นที่เปรอะหน้าท้องของเขาทั้งคู่ไหลเปื้อนพื้นห้องซ้อมในจังหวะที่ร่างสูงขยับเปลี่ยนท่าทาง
“ก่อนออกจากที่นี่ช่วยกันถูห้องซ้อมด้วยนะ”
“ได้สิ ...” ไม่ใช่แค่คยองซูหรอกที่เสียว ชานยอลเองก็เริ่มตื่นตัวอีกครั้งเช่นกัน ร่างสูงชันตัวขึ้นนั่งก่อนจะก้มลงละเลงลิ้นไปบนหน้าท้องขาวไล้เล็มน้ำรักขาวขุ่นบนตัวอีกคน มือของคยองซูสอดเข้าขยุ้มเรือนผมสีไวน์ของชานยอลพลางครางหวานหู ลิ้นอุ่นลากเลียตั้งแต่หน้าท้องเนียนเรียบ แล้วแวะตวัดเลียที่ยอดถันทั้งคู่จนขึ้นไตแข็งก่อนจะจบลงที่ริมฝีปากของคยองซู
อ้าปากงับลิ้นของชานยอลพลันดูดดุนไปมา ก่อนก้มจูบตามแนวสันกรามไปจนถึงใบหูของอีกฝ่าย โน้มร่างสูงมาชิดพลางกระซิบอย่างยั่วเย้า
“ตอนแรพท่อนนั้นก็คิดถึงตอนที่มาช่วยเทรนให้ละกันนะ”
หัวเราะกับคำพูดของอีกคน โดคยองซูลืมแล้วหรอว่าพวกเขายังเชื่อมต่อกันอยู่ ขบลำคอขาวเบาๆ ก่อนจับคนตัวเล็กลงนอนกับพื้นห้องอีกครั้ง ไหนๆก็จะต้องถูก่อนกลับอยู่แล้วนี่
“งั้นคราวนี้คยองซูสื่ออารมณ์ให้ฉันฟังแทนละกันนะ ฉันก็อยากได้ยินเหมือนกันว่าอย่าหยุดของฉัน กับของนาย อันไหนจะเข้าถึงอารมณ์เพลงมากกว่ากัน”
เปื้อนอีกสักน้ำสองน้ำคงไม่เป็นไร ..
END *
Pairing – Chanyeol x Kyungsoo
Author - Buttheknee
Rating – NC-17
--------------------- PLEASE DON”T ---------------------
ผมลิ้มรสและดื่มด่ำในตัวคุณ ทั้งร่างกายนั้นมันสั่นไหว
แม้จะดื่มด่ำไปเท่าไหร่ก็ไม่พอ
ติดอยู่กับห้วงเวลาแห่งความกระหายที่ทำให้ผมสั่นไปจนถึงปลายนิ้ว
อย่าหยุดนะ ดีมากเลย ผมไม่สามารถหยุดได้เลย
แม้จะดื่มด่ำไปเท่าไหร่ก็ไม่พอ
ติดอยู่กับห้วงเวลาแห่งความกระหายที่ทำให้ผมสั่นไปจนถึงปลายนิ้ว
อย่าหยุดนะ ดีมากเลย ผมไม่สามารถหยุดได้เลย
--------------------- PLEASE DON”T ---------------------
ปาร์คชานยอลกำลังนั่งฟังเพลงที่ใช้ในการคัมแบคเพลงฮัมเพลงไปตามทำนองพร้อมกับโยกหัวตามจังหวะน้อยๆ วันนี้ชายหนุ่มเข้าตึกมาซ้อมเพื่อเตรียมในการคัมแบคอันใกล้ครั้งนี้ ควรกลับได้แล้ว แต่ชานยอลก็ยังคงซ้อมอยู่ในห้องซ้อมเพียงลำพัง ส่วนเพื่อนๆร่วมวงคงกลับไปนอนที่หอกันหมดแล้ว
ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มลองมองภาพตัวเองในกระจกขณะที่ซ้อมเต้นเพียงลำพังว่าทำท่าทางเช่นไหนจึงออกมาจะดูดีต่อหน้ากล้อง ก็เขาเป็นไอดอลนี่นา ยังไงมองมุมไหนเขาก็ควรจะทำให้แฟนคลับรู้สึกใจเต้นตึกเวลาได้เห็นการแสดงสดของพวกเขาสิ
หลังจากที่ชานยอลไปล้างหน้าล้างตาให้ตัวเองสดชื่นแล้ว เขาก็กลับมานั่งฟังเพลงพลางร้องซ้อมไปตามจังหวะเบาๆบนโซฟาสีขาวหลังห้องซ้อม เพราะชานยอลอยู่คนเดียวเขาจึงเปิดไฟไว้ไม่มาก ในขณะที่ชานยอลกำลังจดจ่อกับเพลงบีตส์หนักๆ ก็พบว่าโซฟาที่เขานั่งมันยวบตัวลงไปเพราะมีใครอีกคนมานั่งข้างๆเขา มืออีกฝ่ายฉวยหูฟังข้างนึงของชายหนุ่มไปฟังหน้าตาเฉย ลำแขนเล็กคล้องแขนของชานยอลก่อนจะเอนศีรษะลงมาซบกับไหล่หนา
“ยังไม่กลับอีกหรอหืม” ชานยอลยีผมสีดำขลับของอีกคนเบาๆ ก่อนจะหันไปจูบหน้าผากคนตัวเล็กแล้วเอนศีรษะซบกับหัวทุยๆของอีกฝ่าย
“คิดถึงชานยอล ไม่ได้กลับหอตั้งหลายวันแล้วนี่นา” คำพูดที่ตรงไปตรงมาของอีกฝ่ายทำให้ชายหนุ่มยิ้ม เขาเองก็คิดถึงเช่นกัน ถึงจะเข้าตึกมาซ้อมด้วยกันบ่อยๆแต่ว่าการไม่ได้นอนกอดคนรักหลับนี่ทำให้เขาตื่นเช้ามาอย่างไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ในหลายๆคืนที่ผ่านมา “คืนนี้กลับไปนอนที่อัดรายการรูมเมทใช่มั้ย”
“กะว่าสักตีสองตีสามค่อยออกตึกน่ะ ไหนๆตอนนี้คยองซูก็อยู่ตรงนี้แล้วด้วย ไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้นานแล้วนะ” ชานยอลโอบเอวบางให้ขยับชิดก่อนจะสบตาคู่สวยที่เขาชอบจ้องมอง ดวงตาสีนิลที่น่าหลงใหลของโดคยองซู
คนตัวเล็กช้อนตามองเช่นกัน ก่อนจะกอดเอวแฟนหนุ่มแล้วค่อยๆจูบที่ริมฝีปากอีกคนอย่างอ่อนหวาน คยองซูเพียงดูดเม้มเบาๆอย่างคิดถึงก่อนที่จะผละออกอย่างอ้อยอิ่ง สบตากันอยู่อย่างนั้น ก่อนที่จะใช้นิ้วโป้งไล้ริมฝีปากได้รูปของร่างสูงอย่างแผ่วเบา
“ฉันชอบท่อนแรพของชานยอลจังรู้มั้ย” เอ่ยเสียงเบา ก่อนจะค่อยขยับขึ้นคร่อมตักร่างสูง คยองซูโน้มหน้าลงแนบหน้าผากกับชานยอล ตอนนี้สองแขนเรียวกำลังคล้องคอชายหนุ่มเอาไว้ รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นที่รินรดกัน ริมฝีปากสีเรื่อที่น่าจุมพิตนั่นอยู่ห่างจากชานยอลไม่ถึงคืบ “ที่บอกว่า อย่าหยุด ..”
พูดจบก็ทิ้งช่วงไว้ให้ห้องอยู่ในความเงียบ มีเพียงแค่สายตาที่สื่อความนัยของกันและกัน ก่อนจะเป็นคยองซูเองที่กดจูบไปบนริมฝีปากชานยอลอีกครั้ง คนตัวเล็กไล้เล็มริมฝีปากอุ่นของอีกคน ค่อยไล่ขบเม้มทั้งยังดูดเบาๆ ชานยอลที่อยู่ด้านล่างเงยหน้ารับสัมผัสอ่อนหวานจากอีกคน เป็นชานยอลเองที่ค่อยๆแยกกลีบปากอิ่มของร่างเล็กออกด้วยเรียวลิ้น สอดเข้าโพรงปากร่างเล็กพลันมือข้างนึงสอดเข้าใต้ชายเสื้อยืดสีดำที่อีกฝ่ายยึดเป็นสีประจำตัว แล้วลูบไล้ผิวนุ่มลื่น .. รู้ดีว่าผิวกายที่กำลังสัมผัสอยู่นั้นขาวนวลแค่ไหน คิดถึงยามที่ได้สร้างรอยสีเรื่อไปบนกายอีกคน แค่นึกก็แทบคลั่งจนเร่งจังหวะจูบกับอีกฝ่าย จากจูบที่หอมหวานอ้อยอิ่งกลายเป็นจูบที่เร่าร้อนสองลิ้นเกี่ยวกระหวัดยั่วกันอยู่อย่างนั้น โดยที่พวกเขาเริ่มต่อเติมอารมณ์กันและกันด้วยมือ ..
มืออีกข้างของชานยอลที่ยังเหลืออยู่ สอดเข้าไปภายใต้กางเกงวอร์มอีกคน มือหนาเค้นคลึงบางสิ่งที่อยู่ใต้เนื้อผ้าบ็อกเซอร์ของร่างเล็ก เช่นกัน คยองซูก็กำลังทำเช่นนั้นกับเขา
ปล่อยให้ริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อเพราะจูบที่ดูดดื่มก่อนหน้าเป็นอิสระ ไม่นานชานยอลก็ได้ยินเสียงหวานครางเบาอยู่ข้างหูของเขาเอง ในตอนนี้ชายหนุ่มกำลังซุกไซ้ลำคอขาวของอีกคน แน่นอนว่าชานยอลจะไม่ทิ้งรอยไว้บนจุดที่สังเกตง่าย ถึงแม้จะอยากแค่ไหนก็ตาม เพราะผิวกายที่หอมหวานอีกคนนั่นล่ะ ที่ทำให้ชานยอลห้ามตัวเองยากเหลือเกิน
“อื้ม ที่รัก ประตู..” เพราะมือเล็กๆที่ปรนเปรอให้เขาก็ทำหน้าที่ได้เสียจนชานยอลเองก็หลุดครางออกมาทั้งที่กำลังขบเม้มผิวนวลของอีกฝ่ายอยู่ นึกได้ว่าพวกเขาสองคนไม่ได้อยู่กันในที่ส่วนตัว จึงถามเช่นนั้นออกไป แต่ถึงคำตอบจะไม่น่าพอใจ ชานยอลคิดว่าจะให้หยุดตอนนี้คงลำบากไปหน่อยแล้วล่ะ อารมณ์เขาเตลิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
“ล็อก .. อืออ ล็อกแล้ว” เช่นกัน ดวงตาคู่สวยปรือหวานฉ่ำ พลางขบเม้มใบหูอีกคนทั้งยังตั้งใจครางยั่วคนรัก .. โดคยองซูกำลังทำตัวร้ายกาจกับชานยอลอยู่ล่ะ ก็ทิ้งให้เขานอนหนาวคนเดียวตั้งหลายคืน ต้องจัดการให้สาสม
ชักมือตัวเองกลับทำเอาชานยอลส่งเสียงไม่พอใจในลำคอ ใบหน้าของชานยอลกำลังเห่อแดงเพราะเลือดที่สูบฉีด ไม่ต่างกับตัวเขาเท่าไหร่หรอกคยองซูรู้ดี เขาแค่ขัดใจชานยอลแค่ชั่วคราวเท่านั้นล่ะ
“แรพท่อนนั้นให้ฟังได้มั้ย” คนตัวเล็กที่ลงจากตักชานยอลลงไปนั่งที่พื้น กำลังช้อนตามองชานยอล เขาไม่เข้าใจว่าคนรักจะต้องการให้เขาทำเช่นนั้นทำไมในเมื่อตอนนี้คยองซูรู้ว่าเขากำลังทรมานกับบทเล้าโลมที่ค้างคา
“ฉัน นายก้รู้ว่า ฉัน..” พูดแทบไม่ได้ศัพท์ด้วยซ้ำ ทำไมต้องแกล้งกันขนาดนี้ด้วยนะตัวเล็ก ชานยอลยกมือขึ้นมาหมายจะบรรเทาอาการลูกชายที่กำลังแข็งตัวเต็มที่ แต่กลับโดนคนตัวเล็กคว้ามือเอาไว้พร้อมกับสายตาซุกซน ..
“ฉันรู้น่า” ยกยิ้มมุมปากก่อนจะคุกเข่า แล้วมือบางก็ดึงกางเกงทั้งหมดของร่างสูงลง “รู้แล้วล่ะ ฉันก็แค่ชอบเสียงชานยอลมากๆเท่านั้นเอง ไม่แรพไม่เป็นไร ให้ฉันได้เสียงนายก็พอ” หัวเราะเบาๆ คยองซูกำแท่งเนื้อร้อนของร่างสูงพลางรูดขึ้นลงเบาๆ พลันก้มจูบที่ส่วนยอดก่อนจะเป็นทั้งปากและมือของคยองซูที่ปรนเปรอให้คนรักจนชานยอลส่งเสียงครางออกมาอย่างพึงใจไม่ขาดปาก
“อื้อ .. คยองซูยา .. อาาา..” ถูกชักจูงจนเห็นขอบสวรรค์รำไร แต่ไม่ได้หรอก เขาจะไปคนเดียวได้ยังไงกัน ที่รักของเขาทำให้ขนาดนี้ มีหรือชานยอลจะยอม สองมือหนาประคองใบหน้าอีกคนให้ถอนออกจากแกนกายของเขา ก่อนชายหนุ่มจะสบตาอีกคน “ถ้ามันเปื้อนโซฟาจะแย่เอานะคนดี อย่าให้ชานยอลนำไปคนเดียวสิครับ”
ไม่ทันที่คยองซูจะได้ถามอะไร กายหนาก็เลื่อนลงมานั่งด้านล่างด้วยกัน ก่อนจะกดร่างบางลองกับพื้นห้องซ้อมที่เย็นเฉียบ ชานยอลรู้ว่าตรงไหนที่เขาทำได้และตรงไหนเขาทำไม่ได้ ..
ขึ้นนอนคร่อมคนตัวเล็กก่อนจะเลิกชายเสื้อยืดสีเข้มของอีกคนขึ้นเผยให้เห็นผิวขาวนวลเนียนของอีกคน ชานยอลมองอย่างกระหายจนคยองซูรู้สึกร้อนรุ่มไปหมดได้แต่กัดปากตัวเองในระหว่างที่รอคอยสัมผัสจากชายหนุ่ม ชานยอลไม่ปล่อยให้ร่างด้านใต้ต้องรอนาน ปากอุ่นกดลงบนยอดอกอีกคนก่อนที่ลิ้นหนาจะส่งออกมาดุนดันมันไปมา อีกข้างมือของชานยอลก็เขี่ยจนขึ้นไตแข็ง ชานยอลสนุกอยู่กับการดื่มนม สิ่งที่เขารู้กันดีกับคยองซูว่าดื่มนมคืออะไร ปากหนายังคอยปรนเปรอให้เจ้าของยอดอกทั้งสองครวญครางอีกทั้งยังบิดเร่าใต้ตัวเขาไปมา กางเกงชานยอลถูกถอดออกไปนานแล้ว ชายหนุ่มที่ท่อนล่างเปลือยเปล่าตอนนี้ เขากำลังจะเปลื้องอาภรณ์ชิ้นบนของคนตัวเล็กออก เสื้อยืดสีดำแขนยาวถูกโยนกองไปอีกทางกับกางเกงของชานยอลที่คยองซูถอดมันออกในระหว่างที่ชานยอลกำลังสนุกกับการขบเคี้ยวยอดอกสีสวยนั่น
ชานยอลยังคงเป็นชานยอล คนที่ชอบแกล้งเขาในทุกเรื่อง คยองซูนึกในขณะที่คนรักกำลังขบเม้มไปบนร่างกายของตัวเอง ไหนจะลิ้นร้อนที่กำลังลากไปบนผิวกายของเขา สายตาคมที่ช้อนมองขึ้นมาในขณะที่กำลังใช้ลิ้นโลมเลียไปบนยอดอกของคยองซูนั่นทำเจ้าของร่างกายขวยเขินเสียจนต้องหลบตา มือไม้ของคนตัวเล็กไม่รู้ว่าจะเอาไปไว้ตรงไหน มันปัดป่ายไปมาก่อนที่จะไปลงเอยกับการลูบต้นแขนอีกคนที่เริ่มมีกล้ามน้อยๆพอน่ากัด คิดถึงแค่นั้น คยองซูก็เผลอกัดปากตัวเองเบาๆ .. อื้ม ไว้ก่อนนะ คยองซูจะฝังรอยเขี้ยวให้หายคิดถึงเลยคอยดู
“อ๊ะ ชานยอล...” ตอนไหนไม่รู้ที่คนด้านบนทำให้ตัวเขาเปลือยเปล่า เป็นคยองซูที่นอนโดยไร้สิ่งใดๆปกปิดบนพื้นห้องซ้อมนี่ คนตัวสูงกำลังทำรอยรักที่ด้านในต้นขาของร่างเล็ก ก่อนจะปิดท้ายด้วยการมอบความสุขให้คยองซูด้วยปาก .. ริมฝีปากที่น่าจูบนั่น มันกำลังรูดไปตามความยาวแท่งเนื้อของเขา ทำเอาคนตัวเล็กพร่ำเรียกชื่ออีกฝ่ายไม่หยุด สะโพกมนดันแกนกายร้อนเข้าโพรงปากร่างสูงตามจังหวะ ..”ชานยอล อื้ออ ..อ”
เพราะคนรักดูดเม้มเสียจนครางเสียงเบาไม่ได้ .. ทั้งที่พยายามจะคุมไม่ให้เสียงอันน่าอายนี่ดังมากเพราะกลัวใครอื่นมาได้ยิน แต่ชานยอลก็ไม่เคยออมมือให้เขาทำเสียงเบาได้เลยสักครั้ง .. เจ้าโย่งนี่
“หืม ว่าไงครับคนดี” ร่างสูงถอนปากออกจากแกนกายอีกคน ก่อนจะดึงร่างบางขึ้นนั่ง นิ้วโป้งของชานยอลไล้ไปตามริมฝีปากนุ่ม ก่อนจะส่งนิ้วชี้กับนิ้วกลางเข้าปากอีกคน คยองซูดูดปลายนิ้วทั้งสอง ลิ้นเล็กไล้เลียอย่างเอาใจก่อนที่ชานยอลจะถอนมือออกแล้วโดนคนตัวเล็กรั้งเข้ามากดจูบ ส่วนนิ้วทั้งสองนั้น ชายหนุ่มค่อยๆสอดมันเข้าช่องทางอ่อนนุ่มของอีกคน คนตัวเล็กขยำเสื้อของชายหนุ่มมือนิ้วนั่นถูกควงไปมาผ่านในช่องรัก อีกทั้งยังกดไปตามผนังอ่อนนุ่มจนอีกฝ่ายต้องครางอื้ออึงในลำคอในขณะที่กำลังจูบกับเขาอยู่ ผละริมฝีปากออกพลางซุกไซ้ลำคอระหงอีกครั้ง ชานยอลอดไม่ได้ที่จะทำรอยบนผิวกายที่หอมกรุ่นของอีกคน ร่างสูงจึงเลือกไหล่ลาดเป็นที่ประทับตราของเขา
โด คยองซู ที่เป็นของปาร์ค ชานยอลเพียงคนเดียว
พอปากเป็นอิสระ เสียงครางกระเส่าก็ออกจากปากคนตัวเล็กไม่หยุด กายบอบบางนอนอ่อนระทวยพิงอ้อมอกแกร่งที่คยองซูใช้เป็นที่พักพิง มือทั้งคู่โอบไหล่หนาไว้ บ้างก็จิกข่วนแผ่นหลังอีกคนผ่านเนื้อผ้า เสื้อกล้ามสีดำ สิ่งสุดท้ายที่ยังปกปิดร่างกายชานยอลไว้อยู่
“อื้อ ชานยอล ฉัน .. ฉัน..” ยิ่งชานยอลเร่งจังหวะมือในการสอดใส่มากเท่าไหร่ ในหัวคนตัวเล็กก็ยิ่งขาวโพลนเท่านั้น จะไม่ไหวอยู่แล้ว ตอนนี้ เขาจะคลั่งกับสัมผัสที่ชานยอลมอบให้ .. แต่มันควรมากกว่านี้ ไม่ใช่แค่นี้ คยองซูต้องการมากกว่านี้
แล้วคิดว่าชานยอลจะไม่รู้งั้นหรอ ..
ร่างสูงถอนมือออกก่อนจะปล่อยคนตัวเล็กนอนราบก่อนจะแยกเรียวขาออกอย่างรู้งาน ชายหนุ่มกำแท่งเนื้อที่แข็งตัวจ่อปากทางรักก่อนจะสอดเข้าไปแล้วค่อยออกแรงดันเข้า..
“อื๊ออ ชานยอล อื้ออ .ออ” เจ็บไม่น้อย แต่คยองซูรู้ดีว่าหลังจากความเจ็บปวดนี่เขาสองคนจะหฤหรรษ์กันขนาดไหน สองแขนยกขึ้นโอบรั้งลำคออีกคนไว้ให้โน้มตัวเข้ามาชิด อีกทั้งร่างเล็กยังพยายามแยกเรียวขาออกกว้างเพื่อช่วยชานยอลที่โถมกายทับ พลางครางต่ำในยามที่แกนกายเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มของอีกคน ดันสะโพกจนแกนกายเข้าในกายอีกฝ่ายจนมิดด้ามก่อนจะนอนหอบนิ่งๆบนตัวร่างเล็ก จมูกโด่งไล้แก้มใสก่อนจะสบสายตากับคยองซู ชานยอลยังไม่ขยับเพราะรอให้คนดีของชายหนุ่มปรับตัวได้กับสิ่งที่เพิ่งสอดใส่เข้าไป ปากทั้งคู่ประกบกันอีกครั้ง ก่อนเป็นคยองซูที่คราวนี้สอดลิ้นเข้ามาตักตวงรสจูบจากชานยอล มือเล็กๆนั่น สอดเข้าลูบใต้เสื้อของเขา และก่อนที่ชานยอลจะได้ทำอะไรเพิ่มเติม ร่างเล็กก็ออกแรงพลิกให้กายหนาลงไปนอนด้านใต้เล่นทำเอาทั้งคู่ครางออกมาพร้อมกัน
“ชานยอล ..อยากฟังท่อนนั้น” คนด้านบนเอ่ยนัยน์ตาแพรวพราว แต่ชานยอลกลับไม่เข้าใจนักว่าร่างเล็กด้านบนต้องการสื่อถึงอะไร มือบางของอีกฝ่ายเลิกเสื้อเขาขึ้น ก่อนสองมือขาวจะเล่นกับยอดถันทั้งสองข้างเขา คยองซูเค้นคลึงมันเบามือ แล้วมันแข็งสู้มือคนตัวเล็กเหมือนกัน สุดท้ายปราการด่านสุดท้ายก็ถูกปลดออกไป ชานยอลกำลังมองคนตัวเล็กยิ้มยั่วเขาโดยที่มีแกนกายนั่นค้างอยู่ในตัวอีกคน ต้องการแทบไม่ไหวแต่คยองซูก็ยังทำไม่สนใจ เอาแต่ส่งลิ้นออกไล้เลียไปตามแผงอกจนถึงกกหูของร่างสูงแถมยังส่งเสียงหวานยั่วยวนเสียอีก ..
อื้มม แฟนเขากำลังแกล้งกันรึไง
“อาา..าา ที่รักไม่เล่นนะครับ” เอ่ยเสียงเบาหวิว นึกอะไรแทบไม่ออก ถ้าคนดีจะออนท้อปให้เขาตอนนี้ชานยอลก็ต้องการให้คยองซูเริ่มบรรเลงจังหวะเร่าร้อนบนตัวเขาเสียที อย่ามัวแต่เล่นอะไรให้เสียเวลาอีกเลย
“ถ้าไม่เล่นต้องนึกให้ออกนะ ว่าร้องยังไง..” คนตัวเล็กกล่าวกลั้วยิ้ม จริงๆแล้วก็ลำบากับการคุมให้ตัวเองอยู่เฉยๆเพราะลูกชายของชานยอลก็ตื่นในตัวเขาเองจนคับแน่นไปเสียหมด
สะโพกมนเริ่มยกขึ้นแค่จังหวะยกแรกก็ทำเอาชานยอลสูดปากครางแล้ว ไม่ต้องพูดถึงช่วงถัดมาที่สะโพกบางยกขย่มไปบนบนกายหนา ไหนจะมือเล็กที่คลึงติ่งไตบนอกกว้างของชายหนุ่มอีก
จ้องมองใบหน้าของคนรักที่ยั่วยวนเสียเหลือเกิน กลีบปากบางเม้มน้อยๆพลางส่งเสียงครวญครางเป็นระยะ
“อื้อ คนดี เร็วอีก .. เร็วอีก” หันมองภาพในกระจก คยองซูกำลังขย่มกายอยู่บนตัวเขา เขาไม่เคยได้เห็นว่าในยามที่พวกเขาร่วมกันมันจะงดงามขนาดไหน กายขาวบอบบางของอีกกำลังร่อนสะโพกมาทำเอาชายหนุ่มถึงครางชื่ออีกฝ่ายซ้ำๆ ไหนจะแรงตอดรัดที่ทำให้ชานยอลเสียวซ่านไปทั่วสรรพางค์
คนเก่งของเขา
“อ๊ะ .. ชานยอล อ๊า.. า”
ดันสะโพกสวนขึ้นจนอีกฝ่ายเสียงหลง ในเมื่อแกนกายนั่นเข้ามาลึกเสียจนแทบจุก แต่ว่ายิ่งครางดังเท่าไหร่ดูเหมือนคยองซูจะยิ่งตอดรัดแกนกายได้ดีเท่านั้น มันทำให้ชานยอลยิ่งส่งสะโพกสวนจังหวะรักอีกฝ่าย
“อ่าห์ คนดี ดีมากเลย .. ที่รักอย่าหยุดนะครับ ดี อื้ออ .. ดีมาก ..” มือหนาเลื่อนไปลูบแก้มใสที่ขึ้นสีจัด พลางเกลี่ยริมฝีปากอีกคน คยองซูส่งลิ้นอีกมาหยอกล้อกับนิ้วของเขาก่อนจะห่อปากอมรูดเบาๆ ในขณะที่ช่วงล่างก็กำลังขย่มสอดใส่ให้กันและกัน แท่งเนื้อของชานยอลผลุบออกช่องทางรักอีกคนรู้สึกได้ถึงน้ำเหนียวที่เริ่มชุ่ม ที่ส่วนปลาย พวกเขาทั้งคู่ก็ยิ่งเร่งเร้าจังหวะบทรัก เสียงครางยิ่งดังขึ้นทุกที เหมือนกับอารมณ์ของพวกเขาที่ใกล้จะแตะฝั่งฝันกันอยู่รอมร่อ
แล้วชานยอลก็เข้าใจว่าร่างเล็กหมายถึงอะไร ..
มันออกจะการแรพที่ประหลาดและไม่ได้จังหวะไปเสียหน่อย .. จะให้ถูกได้ยังไง ในเมื่อสมองส่วนนึงของชายหนุ่มกำลังอยู่กับการจดจ่อในการเสพสมกับคนรักที่เคลื่อนไหวอย่างงดงามบนตัวเขาอยู่
“อื้มม .. อย่าหยุดนะ ดีมากเลย อะ .. อ่าห์” ปรือตามองคนตัวเล็กด้านบนเห็นคนตัวเล็กกำลังยิ้มอย่างพึงใจ ชานยอลกำลังช่วยส่งคนฟังหน้าหวานไปถึงฝั่งผันด้วยมือของเขา มือหนาช่วยรูดแกนกายที่เคยถูไถไปกับลอนกล้ามน้อยๆบนหน้าท้องของเขา มันคงจะช่วยให้เสียวซ่านได้มากกว่าถ้าชายหนุ่มช่วยเค้นคลึงแท่งเนื้อร้อนนั่น ยิ่งชานยอลชักรูดเร็วเท่าไหร่ แรงขย่มโยกจากอีกคนก็เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว สูดปากครางไม่หยุดจนเกือบลืมแล้วว่าจะร้องต่ออย่างไร .. “ผ. ผม .. อื้อ ผมหยุดไม่ได้เลย”
มือเล็กของคยองซูตอนนี้จิกครูดไปตามผิวขาวของชานยอลจนเป็นแนวยาว ขมิบตอดรัดแกนกายอีกคน รู้ว่ามันเต้นตุบภายในร่างกายตนเอง อีกนิดเดียวเท่านั้น พวกเขาทั้งคู่จะไปถึงฝั่งด้วยกันแล้ว
สบตากันอย่างรู้งานกันจะเป็นชานยอลที่ดันให้อีกคนนอนกับพื้นอีกครั้งแล้วจับขาเรียวแหกกว้าง ชายหนุ่มซอยแกนกายเข้าออกถี่เร่งเสียงครางจากอีกฝ่าย ก้มลงบดจูบพร้อมกับรูดแกนกายให้ร่างเล็กไปพร้อมกัน สองลิ้นหยอกล้อกันไปมาก่อนที่เสียงหวีดร้องของอีกฝ่ายจะมาพร้อมกับเสียงชานยอลที่ครางออกมาลั่นห้องจากการถึงฝั่งพร้อมกัน สะโพกหนากระแทกเข้าอย่างหนักหน่วงก่อนที่คยองซูจะปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นมาเปรอะมือที่กอบกุมแกนกายรวมไปถึงหน้าท้องของคนรัก
“อื้ออ .. “ แต่ก็ต้องครางออกมาอีกครั้งเมื่อคนตัวสูงด้านบนแกล้งขยับสะโพกเข้าเบาๆ “แรงยังเหลืออีกรึไง”
“ก็เมื่อกี๊นอนให้แฟนทำให้” ว่าจบชานยอลก็กัดริมฝีปากอวบอิ่ม “อื้ม .. แค่นอนมองกับ แรพนิดนึงเอง แล้วก็ช่วยต่อตอนจบให้อีกนิดหน่อย” ผิวกายร้อนยังคงแนบกัน ต่อให้แอร์ในห้องซ้อมเย็นแค่ไหนก้ยังไม่ช่วยลดความร้อนรุ่มจากกายของทั้งสอง สบตากันไปมา สุดท้ายพวกเขาก็ลงเอยที่จูบอีกครั้งและค่อยๆผละปากออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง
“ฉันมาช่วยเทรนให้เป็นการส่วนตัวเลยนะ เผื่อว่าชานยอลจะไม่เข้าใจอารมณ์ท่อนนั้น” คยองซูยิ้มพราวหลังจากที่ผละจูบ แต่ใบหน้าพวกเขายังไม่ยอมห่างจากกัน คนด้านบนยังคคงคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง “อ๊ะ .. ชานยอล มันเสียว..”
โดนแฟนหนุ่มพลิกตัวให้อยู่ด้านบนอีกครั้ง แกนกายที่ค้างคาสอดลึกสะกิดจุดกระสันเสียจนคนตัวเล็กต้องหดเกร็งหน้าท้อง น้ำรักขาวขุ่นที่เปรอะหน้าท้องของเขาทั้งคู่ไหลเปื้อนพื้นห้องซ้อมในจังหวะที่ร่างสูงขยับเปลี่ยนท่าทาง
“ก่อนออกจากที่นี่ช่วยกันถูห้องซ้อมด้วยนะ”
“ได้สิ ...” ไม่ใช่แค่คยองซูหรอกที่เสียว ชานยอลเองก็เริ่มตื่นตัวอีกครั้งเช่นกัน ร่างสูงชันตัวขึ้นนั่งก่อนจะก้มลงละเลงลิ้นไปบนหน้าท้องขาวไล้เล็มน้ำรักขาวขุ่นบนตัวอีกคน มือของคยองซูสอดเข้าขยุ้มเรือนผมสีไวน์ของชานยอลพลางครางหวานหู ลิ้นอุ่นลากเลียตั้งแต่หน้าท้องเนียนเรียบ แล้วแวะตวัดเลียที่ยอดถันทั้งคู่จนขึ้นไตแข็งก่อนจะจบลงที่ริมฝีปากของคยองซู
อ้าปากงับลิ้นของชานยอลพลันดูดดุนไปมา ก่อนก้มจูบตามแนวสันกรามไปจนถึงใบหูของอีกฝ่าย โน้มร่างสูงมาชิดพลางกระซิบอย่างยั่วเย้า
“ตอนแรพท่อนนั้นก็คิดถึงตอนที่มาช่วยเทรนให้ละกันนะ”
หัวเราะกับคำพูดของอีกคน โดคยองซูลืมแล้วหรอว่าพวกเขายังเชื่อมต่อกันอยู่ ขบลำคอขาวเบาๆ ก่อนจับคนตัวเล็กลงนอนกับพื้นห้องอีกครั้ง ไหนๆก็จะต้องถูก่อนกลับอยู่แล้วนี่
“งั้นคราวนี้คยองซูสื่ออารมณ์ให้ฉันฟังแทนละกันนะ ฉันก็อยากได้ยินเหมือนกันว่าอย่าหยุดของฉัน กับของนาย อันไหนจะเข้าถึงอารมณ์เพลงมากกว่ากัน”
เปื้อนอีกสักน้ำสองน้ำคงไม่เป็นไร ..
END *
--------------------- PLEASE DON”T ---------------------
โทษทีเพลงหลุดมาล่วงหน้านะคะ 55555555
อย่าตีหนู หนูก็ฝืด ก็ไม่ได้แต่งฉากแบบนี้นานแล้ว
แต่เห็นท่อนพี่ชานแล้วมันไม่ได้จริงๆ ต้องเจอกันหน่อยแล้ว
โหวตรึคอมเมนท์ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆเลย
พูดคุยถึงฟิคเรื่องนี้ในทวิต ติดแท็ก #ฟิคPlease พูดคุยกันต่อที่ @Buttheknee
นัตตี้หมีไม่วิเศษ
อ่านจบแล้ว กลับไปคอมเมนท์ให้หมีได้ที่ -จิ้ม-
อย่าตีหนู หนูก็ฝืด ก็ไม่ได้แต่งฉากแบบนี้นานแล้ว
แต่เห็นท่อนพี่ชานแล้วมันไม่ได้จริงๆ ต้องเจอกันหน่อยแล้ว
โหวตรึคอมเมนท์ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆเลย
พูดคุยถึงฟิคเรื่องนี้ในทวิต ติดแท็ก #ฟิคPlease พูดคุยกันต่อที่ @Buttheknee
นัตตี้หมีไม่วิเศษ
อ่านจบแล้ว กลับไปคอมเมนท์ให้หมีได้ที่ -จิ้ม-
[OS] Happy Birthday Chanyeol – RINGA LINGA
Pairing – Chanyeol x Kyungsoo
Rating – NC-17
Author – Buttheknee
Note – ฟัง RINGA LINGA ของแทยังตอนที่อ่านด้วยก็ดีนะคะ เพราะตอนแต่งนัตก็ฟัง ฮ่าๆ เรื่องนี้อาจจะประหลาดไปนิด เอาเป็นว่า อ่านเอาเพลินกันนะคะทุกคน นัตตี้ขอน้อมรับผิดถ้ามันไม่สนุก ขอให้สนุกกับการอ่านค่ะ พูดคุยเกี่ยวกับวันชอทนี้ #ชยอลกับลิง นะคะ 5555555555
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
จะโยกเบาๆ หรือเหวี่ยงให้สุด คุณก็แค่ปล่อยกายให้มันเคลื่อนไป
อย่าไปกลัว ปิดตาและอยากจะพุ่งไปให้สุดเป็นเพื่อนผม
คืนนี้พวกเรากำลังจะขึ้นโรลเลอร์โคลสเตอร์ด้วยกัน ขับเคลื่อนมัน
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
ภายในหอพักที่เหมือนจะเงียบ เหมือนจะเงียบคืออะไร คือมันไม่เงียบน่ะสิ - -
‘โด คยองซู’ คนแมนตัวเล็ก (?) วางปากกาตัดเส้นในมือพลางเดินไปหายังที่มาของเสียงเพลงที่มันดังไปทั่วห้องในตอนนี้ ทั้งๆที่พวกเขาสองคนไม่มีตารางงาน แทนที่จะได้อยู่เงียบๆ กลับต้อง .. ฮึ่ยย
“ปาร์คชานยอลปิด .. เอ้ย ทำไรน่ะ แอโรบิกหรอ” เปิดประตูออกไปบอกคนในห้องนั่งเล่น แต่ที่เห็นคือคนตัวสูงกำลังทำท่ายึกๆยักๆอะไรสักอย่าง
“แอโรบิกอะไรล่ะ ฉันลองเต้นตามรุ่นพี่แทยังอยู่ เท่ดีนะ” คนตัวโตตอบพลางใช้แขนเสื้อปาดเหงื่อที่ไหลเป็นทางบนใบหน้าเกลี้ยงเกลา
“นายชอบรุ่นพี่ท๊อปนี่” คยองซูพูดตามที่ตนเข้าใจ ตั้งแต่สนิทกันมา เขาก็คิดว่าเขารู้เรื่องของชานยอลดีนะ พลันมองวีดีโอที่เล่นอยู่บนทีวี มันเป็นตัว dance practice นี่นา เออ ท่าเต้นเท่จังแฮะ
“ก็ถูก แต่เพลงรุ่นพี่ท๊อปได้เต้นที่ไหนล่ะ” ชานยอลหัวเราะ ก่อนจะทิ้งตัวบนโซฟาใกล้ๆ “เหนื่อยอ่ะ แต่ท่าของรุ่นพี่แทยังนี่ เจ๋งจริงๆนะนายว่ามั้ย”
“เหงื่อเต็มตัว นั่งบนโซฟางี้โซฟาก็เหม็นหมดสิ” คนตัวเล็กหันไปคว้ามือหนาของอีกคนพลางออกแรงฉุด แต่ยักษ์นี่แรงเยอะฉะนั้นแทนที่คนถูกฉุดให้ลุกก็เลยกลายเป็นคนดึงให้คนที่ยืนอยู่ลงไปนั่งด้วยกันแทน
“ถ้าเหม็นก็อาบน้ำให้หน่อยสิ” จงใจกระซิบชิดใบหูอีกคน นั่นทำเอามือของคยองซูฟาดเข้าที่อกแกร่ง
“อาบเอง” คนตัวเล็กพูดหลังจากที่มือขาวฟาดเข้ากับอีกคนแล้ว ชานยอลคว้าข้อมือของอีกฝ่ายไว้ ก่อนจะหัวเราะ
พวกเขาสองคนไม่ได้สนิทกันธรรมดาหรอกน่ะ ..หึหึ
“พรุ่งนี้วันเกิดฉันแล้วนะ” พูดพลางสบตาคนตัวเล็กอย่างมีความหมาย เจ้าของดวงตาคู่สวยแกล้งเฉมองไปทางอื่น ทำเป็นไม่รับรู้ว่าเจ้าของอ้อมแขนคิดอะไร “นี่ คยองซูยา วันเกิดฉันนายไม่มีอะไรให้ฉันหน่อยหรอ”
“ไม่มี ฉันเบื่อนาย ไม่มีอะไรให้หรอก” ว่าจบคยองซูก็แกะมือที่เกาะกุมอยู่แถวเอวบางออก แล้วเดินกลับเข้าห้องไป โดยก่อนเข้าห้อง ก็เอ่ยกับคนตัวสูงที่ยังนั่งบนโซฟาว่า “ถ้าจะซ้อมเต้นก็ไปซ้อมที่บริษัทนู่น เสียงมันดังนะชานยอล”
นั่นทำเอาคนฟังอย่างชานยอลถึงกับถอนหายใจยาวๆ
เฮ้อ ทำไมแฟนใจร้ายจังครับ .. กางเบื่อ กางอยากได้ของขวัญง่า แฟนไม่เข้าใจกางงงงงงงงงงงงงงงงงง - -
สุดท้าย วันหยุด วันว่างของทั้งคู่ ชานยอลก็เป็นคนลากคยองซูออกมาจากหอพักอุ่นๆมายังห้องซ้อมที่บริษัท
พวกเขาทั้งสองคนขลุกอยู่ภายในห้องซ้อมบริษัทเกือบทั้งวัน Ringa Linga ถูกเปิดซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายรอบ ทั้งๆที่คยองซูไม่ได้เป็นคนอยากเต้น ไปๆมาๆ คนตัวเล็กดูจะเรียนรู้ท่าได้เร็วกว่าชานยอลที่ยังดูเก้กังกับท่าที่เจ้าตัวชอบ
“ทำไมนายเต้นเป็นไวกว่าฉันอีกล่ะ” เสียงทุ้มๆนั่นบ่นกระปอดกระแปด พลางนั่งลงกับพื้นห้องซ้อมอย่างเหนื่อยๆ “ฉันเต้นแล้วมันดูเก้งก้างพิกล เฮ้ออ”
คยองซูหัวเราะเสียงใส ก่อนจะเดินมายีหัวคนตัวโต พลางนั่งยองๆลงตรงหน้าอีกคน “นายเจ๋งแล้วน่า ชานยอลเจ๋งที่สุด” พลันจูบเบาๆที่ริมฝีปากนุ่มของคนรัก แล้วเดินกลับไปเต้นตามคลิปที่เปิดอยู่
สายตาชานยอลมองตามร่างบางที่กำลังตั้งใจเต้น พลันระบายยิ้มออกมาบางๆ คยองซูคนที่จริงจังกับทุกๆเรื่อง .. ในยามที่อยากจริงจังน่ะนะ บางทีคนตัวเล็กก็มีดุเขาบ้าง แต่พอยิ้มที .. อา บอกตามตรงว่าชานยอลแทบจะลงไปกองกับพื้นครับ
ลุกขึ้นไปสวมกอดอีกคนแนบอกก่อนหอมแก้มใสพลันสบตาอีกคนจากกระจกในห้องซ้อมนั่น คยองซูไม่พูดอะไรเพียงแต่ยิ้มตอบให้เขา นั่นทำให้ชานยอลอดใจไม่ไหวต้องเชยคางมนของอีกฝ่ายแล้วค่อยๆประกบจูบอย่างอ่อนหวาน เนิ่นนานกว่าจะแยกออกจากกัน เสียงเพลงที่ดังอยู่ภายในห้องไม่ได้ขัดอารมณ์ของทั้งคู่แต่อย่างใด แม้ว่ามันเป็นเพลงเร็วชวนเต้นแค่ไหนก็ตามเถอะนะ
“ให้จูบฉันเป็นของขวัญตอนเที่ยงคืนก็ได้นะคยองซู เป็นของขวัญที่ดีเลยล่ะ” พูดกับอีกฝ่ายในขณะที่หน้าผากของทั้งคู่แนบติดกัน มือของชานยอลเกลี่ยพวงแก้มใสเบาๆ สายตาของชานยอลจ้องมองคนตัวเล็กราวกับต้องการจะกลืนกินตั้งแต่ที่นี่เดี๋ยวนี้ .. แต่มันคงดูไม่ดีเท่าไหร่
ไม่ปล่อยให้ได้ส่งสายตาหวานนานนัก คยองซูดันอกอีกฝ่ายออกพลันเอ่ยว่า
“ใครเขาเลือกของขวัญกันได้กันหืม แล้วฉันก็บอกแล้วว่าไม่มีอะไรจะให้ ไม่เข้าใจรึไง”
มันไม่ใช่น้ำเสียงที่แข็งกร้าว อีกทั้งยังกล่าวพลางยิ้มเสียด้วย .. แล้วชานยอลจะเชื่อได้ไงว่าคนตัวเล็กจะไม่มีของขวัญให้กับเขา
คยองซูยา ฉันรอของขวัญอยู่นะ ...
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
ตรงนี้มันเร่าร้อน แต่อย่ากังวลไปใย แค่เคลื่อนกาย
เราเล่นกันมามากเหมือนมันแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ถ้าขยับแรงกว่านี้
อย่าหยุดที่รัก อย่าทำลายบรรยากาศดีๆ แบบนี้ของผมเลย
จะไปทางซ้าย หรือทางขวา แค่ตามผมมาแบบนี้ นั่นแหละใช่เลย
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
ชานยอลมองนาฬิกาดิจิตอลบนหัวเตียง ตอนนี้คือเวลา 23. 57 อีกสามนาทีก็จะวันเกิดของเขาโดยสมบูรณ์ แต่ไม่มีวี่แววคนรักจะทำอะไรให้สักอย่าง อะไรกัน เขาเดาใจคยองซูผิดรึไงนะ นอนม้วนตัวในผ้าห่มไปมา หยิบโทรศัพท์มาเขี่ยเล่นจนเบื่อ ชานยอลก็นึกยอมแพ้ คยองซูคงไม่มีอะไรให้จริงๆ มือกำลังจะปิดไฟที่หัวเตียง แต่ไฟในห้องก็ดันดับสนิทหมดเสียก่อน
“ปิดไฟหัวเตียงต่อสิ” เสียงของคนที่อยู่ร่วมหอเขาดังขึ้น เพียงเท่านั้นชานยอลก็ยิ้มบางๆพลางตามที่อีกคนบอกอย่างว่าง่าย พลางนอนรอของขวัญด้วยใจจดจ่อ
“ฉันนึกว่านายจะไม่มีของขวัญให้แล้วซะอีก” น้ำเสียงของชานยอลปิดความดีใจที่เกิดขึ้นไม่มิด แต่ให้ปิดไฟมืดๆแบบนี้ จะทำอะไรนะ
ชานยอลมองเห็นเปลวไฟจากแสงเทียน มันไม่ยักกะดับแฮะ มันคือเทียนรุ่นเป่าไม่ดับใช่มั้ย ที่เขาเคยซื้อมาแกล้งพี่คริสเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนในงานวันเกิดที่หอ พลางเห็นใบหน้าหวานๆของอีกคน พยายามจะมองให้ชัดว่าอีกฝ่ายถืออะไรมามากกว่าเค้กในมือรึเปล่า แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่
คยองซูนั่งลงข้างๆ ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียง พลางยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นเค้กให้คนตรงหน้า
“อธิษฐานสิ เทียนมันไม่ดับไม่เป็นไร”
“แล้วทำไมไม่เอาแบบดับได้มาล่ะ” เอ่ยถามแต่กลับโดนอีกคนมองตาเชิงว่าอย่าถามให้มาก เพียงเท่านั้นชานยอลก็ยอมหลับตาอธิษฐานโดยดี ก่อนจะลืมตาขึ้นเมื่ออธิษฐานเสร็จ เค้กในมือถูกวางที่หัวเตียง ร่างสูงเอี้ยวตัวหมายจะเปิดไฟที่หัวเตียงแต่มือบางของอีกฝ่ายกลับคว้าเอาไว้
“ไม่เปิดไฟสิ” คนตัวเล็กบอกกับชานยอลที่กำลังมองหน้าตนเองด้วยความงุนงง คยองซูยิ้มบาง ก่อนจะดันไหล่หนาอีกฝ่ายให้นอนลงกับเตียง “เดี๋ยวฉันป้อนเค้กให้ ชานยอลอยากทานเค้กมั้ย”
ไม่ว่าเปล่า คยองซูโน้มตัวเข้ามาใกล้เจ้าของวันเกิดมากขึ้น .. แม้ชานยอลจะคาดหวังกับของขวัญ แต่เขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวเหมือนกันกับของขวัญที่ดู .. เร่าร้อนแบบนี้
“ท. ทานสิ ทานสิครับ ถ้าคยองซูป้อนก็ทานหมด” ตอบด้วยภาษาสุภาพกว่าที่เคย แสงไฟจากเทียนเล่มน้อยทำให้ชายหนุ่มเห็นว่าคนรักกำลังลอบยิ้มบางๆ
เนื้อครีมถูกปาดขึ้นด้วยนิ้วของคนตัวเล็ก ก่อนมันจะถูกสอดเข้าที่ปากของชานยอล นิ้วเล็กๆนั่นขยับเข้าออกช้า ลิ้นอุ่นของชานยอลแลบเลียเนื้อครีมที่ติดอยู่ที่ปลายนิ้วอีกคนพลันดูดเบาๆ สายตาลอบมองการกระทำอีกคนผ่านแสงที่เลือนลางจากเปลวเทียน คยองซูกำลังทำแบบนั้นเช่นกัน นิ้วของคยองซูเองก็ถูกดูดกลืนด้วยเจ้าของมือ ชานยอลได้ยินเสียงครางเบาๆจากอีกคน มันทำให้เขาแทบอยากจะกดร่างบางให้จมเตียงเสียเดี๋ยวนี้ แต่เขาอยากรู้ว่าคนตัวเล็กจะทำอะไรต่อไปอีก
ไวเท่าความคิด คนตัวเล็กถอนมืออกจากปากของเขาและตนเองก่อนจะคว้ามือหนามาสัมผัสกับสะโพกที่เปลือยเปล่า พลันเปลี่ยนอิริยาบถเป็นขึ้นมานั่งบนตัวของชานยอล ริมฝีปากอวบอิ่มที่ชายหนุ่มชอบจูบนักหนาเอ่ยถามเขาว่า “ชานยอลอยากฟังเพลงมั้ย ฉันจะเปิดให้ฟัง”
ไม่รอให้ได้คำตอบร่างเล็กโน้มตัวไปหยิบโทรศัพท์ตรงหัวเตียง ซึ่งทำให้ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ทั้งคู่จ้องตากันในความมืดมิด แล้วไม่นานเพลงที่คุ้นหูของชานยอลก็ดังขึ้น เพลงที่พวกเขาทั้งคู่เต้นด้วยกันในวันนี้ ..
จังหวะเพลงทีกำลังดังอยู่ไม่ได้เร่าร้อนเท่ากับสิ่งที่คยองซูทำกับเขาเลยแม้แต่น้อย คนตัวเล็กจงใจเบียดสะโพกเปลือยกับลูกชายที่อยู่ในกางเกงนอนผ้าฝ้ายของเขา ชานยอลรู้ดีคนบนตัวเขาขี้หนาวแค่ไหน แม้อยากจะรั้งมากอดให้อุ่นจนร้อน แต่ก็ยินยอมให้อีกฝ่ายเล่นสนุกกับร่างกายของตนเองต่อไป
“ชานยอลอยากกินเค้กอีกมั้ย” น้ำเสียงรื่นหูถามชานยอลพลันริมฝีปากเล็กๆนั่นเริ่มแทะเล็มใบหูเล่น .. อื้มม คยองซูจะรู้มั้ยว่าเวลาที่ลมหายใจอุ่นๆนั่นรดรินไปบนตัวเขา ไม่ว่าส่วนไหนก็ตาม มันทำให้เขาอยากจะจับอีกคนมาไว้ใต้ร่างแล้วตักตวงความสุขอย่างไม่รู้อิ่ม ชานยอลใช้มือของตนเองสัมผัสกับสะโพกกลมกลึงของอีกคน ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่เจือความปรารถนาที่ถูกปลุกปั่นด้วยร่างบางนี้
“ไม่อยากทานเค้กแล้วครับ อยากทานคนถือเค้กแทนซะแล้วล่ะ”
ด้านคนฟังก็หัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ ชานยอลน่ารักเสมอ ทุกการกระทำ รวมไปถึงคำพูดที่ตรงไปตรงมาเช่นนั้นด้วย สำหรับคนน่ารักคนนี้ คยองซูคิดว่าเขาคงหาของขวัญที่เหมาะสมไปกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ
ริมฝีปากอิ่มค่อนไล่จูบจากกกหูไปจนถึงใบหน้าที่เขาชอบมองทุกครั้งก่อนหลับ คยองซูเป็นคนหลับยาก กว่าจะหลับได้ เมทในห้องก็หลับกันไปหมด รวมถึงชานยอลด้วย เขาจึงมีโอกาสได้มองใบหน้าของคนรักยามหลับใหลในทุกคืน ลากสัมผัสไปตามแนวสันจมูกสวยจนไปถึงริมฝีปากที่น่าจูบอย่างร้ายกาจ ครอบครองในทันทีโดยไม่รอ คยองซูบดจูบไปบนริมฝีปากของคนรักอย่างเร่าร้อน ลิ้นอุ่นชื้นถูกส่งเข้าโพรงปากอีกคน เช่นเดียวกับชานยอลที่กำลังรอโอกาสนี้เช่นกัน ชายหนุ่มดันดุนลิ้นของอีกคนที่พยายามเร่งเร้าบทรักของพวกเขา เขาไม่ได้แค่อยากให้คยองซูได้ชิมรสชาดของครีมเค้กที่เจ้าตัวได้ป้อน แต่เขาก็อยากตักตวงรสหวานธรรมชาติจากปากเองฝ่ายเช่นกัน ไม่มีใครยอมกัน ทั้งคู่ต่างมัวเมาในสัมผัสของกันและกัน ผละจากกันอีกที กางเกงนอนของชานยอลเองก็ถูกปลดออกไปเสียแล้ว
ร่างสูงปล่อยให้คนตัวเล็กกระทำตามใจชอบกับร่างกายของตนเอง .. ตอนนี้ชานยอลกำลังมองการเคลื่อนไหวของอีกคน คยองซูกำลัง อื้มมม กำลังละเลียดจูบลงบนแผงอกกว้าง ยามที่ริมปากนุ่มกดจูบและค่อยๆดูดเม้มทีละนิด ชานยอลก็พยายามจะกดเสียงครางของตนเองไว้ในลำคอ แต่ชายหนุ่มก็ควบคุมมันไม่อยู่จนได้เมื่อลิ้นเล็กๆของอีกคนค่อยแตะเข้าที่ยอดอกของเขา จุดไวสัมผัสนั่นทำให้ชานยอลเกร็งตัวน้อยก่อนจะครางต่ำออกมา ทำเอาคนรักหัวเราะชอบใจ
“ชานยอลชอบบอกไม่ให้ฉันกลั้น ทำไมชานยอลทำซะเองล่ะ ฉันก็อยากได้ยินเสียงชานยอลนะรู้มั้ย” ว่าจบลิ้นอุ่นชื้นนั่นก็ลากเลียช้าๆอย่างยั่วยวนพลัยก้มดูดราวกับมันคือลูกอมหวานๆ สุดท้ายชานยอลก็กลั้นมันไม่ไหว ต้องครางอกมาให้อีกคนฟังแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดอยู่ มือใหญ่บีบเฟ้นสะโพกนิ่มตามแรงอารมณ์ ชานยอลอดคิดไม่ได้ว่าเขาใจเย็นไปรึเปล่ากับการที่ปล่อยให้คยองซูเล่นสนุกบนร่างกายเขาได้มากขนาดนี้ . ยอมรับว่าตัวเองใจร้อนเมื่อถูกกระตุ้นนิดหน่อยเขาก็รีบพลิกให้คนรักได้รับความเป็นตัวเขาเข้าไป .. อื้ม คงเป็นเพราะนี่เป็นของขวัญล่ะมั้ง เขาถึงอดทนได้เช่นนี้
คยองซูค่อยไล่จูบลงต่ำเรื่อยไปจนถึงหน้าท้องแกร่ง ฟันขาวขบไปตามกล้ามหน้าท้องที่คนรักกำลังเริ่มสร้าง .. อื้ม ชานยอลจะพยายามให้ตัวเองดูดีไปถึงแค่ไหนกันนะ แค่นี้คยองซูก็หวงจนไม่รู้จะหวงยังไงแล้ว ถึงแม้จะไม่ค่อยได้แสดงออกก็ตามเถอะ เมื่อนึกถึงตรงนี้ก็อดที่จะกัดผิวขาวเนียนนั่นแรงๆสักทีไม่ได้ ทำเอาคนที่กำลังครางหวามๆถึงขั้นชันตัวขึ้นเพื่อมอง
“ทำไมที่รักรุนแรงจังล่ะครับหืม” น้ำเสียงที่ติดขี้เล่นทำให้เจ้าของฟันสวยขบหน้าท้องตรงหน้าอีกครั้ง จนชานยอลถึงขั้นพลิกตัวร่างเล็กให้อยู่ด้านใต้เลยทีเดียว
“ปล่อยให้นายเล่นมานานแล้วนะคยองซู ที่ฉันบ้างล่ะ” กล่าวพลางมองกวาดไปทั่วร่างกายอีกคนอย่างเปิดเผย คยองซูอดร้อนวูบวาบกับสายตาที่มองอย่างแทบจะกลืนเขาไปท้งตัวแบบนั้นไม่ได้ แต่ก็ยังทำใจกล้าพูดออกไปว่า
“ให้ฉันได้ใช้เสียงของฉันหน่อยละกันนะชานยอล”
คนฟังเพียงแต่ยิ้มมุมปาก ก่อนจะพูดว่า “นายจะได้พักเสียงก็ต่อเมื่อฉันจูบนายเท่านั้นแหละตัวเล็ก”
ว่าจบคนตัวสูงก็จูบไม่ให้คยองซูได้ตั้งตัว รุกล้ำในทันที แหงล่ะ ชานยอลของเขาใจร้อนนี่นา ไม่อยากเชื่อเหมือนกันที่ทนให้เขาได้เล่นด้วยอยู่ตั้งนาน เพราะที่ผ่านๆมา ชานยอลไม่เคยเปิดโอกาสให้คยองซูได้ทำแบบนั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว เรียวลิ้นที่แทรกเข้ามาในโพรงปากของคยองซูกวาดต้อนลิ้นของเจ้าบ้านอย่างช่ำช่อง มีรึที่เจ้าถิ่นจะยอมให้ถูกไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียวร่างเล็กส่งลิ้นตัวเกี่ยวลิ้นหนาของอีกฝ่ายพลางดูดกลืนกันและกันจนลืมไปว่าตอนนี้ตนเองถูกอีกฝ่ายจัดให้อยู่ในท่านอนคว่ำกับเตียงสีขาวนี่เสียแล้ว
ริมฝีปากอุ่นนาบไปตามแนวสันหลังของร่างเล็ก ผิวกายละเอียดทำให้เขาพรมจูบอย่างไม่รู้จักหน่าย เสียงครางหวานๆจากคนตัวเล็กที่ชันเข่าและข้อศอกให้เขาอย่างคุ้นเคย คยองซูรู้ดีว่าเขาชอบท่านี้มากแค่ไหน และคยองซูเองก็ชอบท่านี้ไม่ต่างจากเขานัก มันทำให้พวกเขารู้สึกถึงกันและกันมากกว่าท่วงท่าไหนๆ ตักตวงกลิ่นหอมละมุนจากครีมอาบน้ำที่เลือกด้วยกันบนผิวใส ก่อนจะคว้าหลอดเจลจากเก๊ะแถวหัวเตียงออกมาบีบพลันสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มก่อนที่อีกคนจะตั้งตัว
“อ ..อื้อ ชานยอล ..” คนตัวเล็กเอ่ยท้วงด้วยความตกใจ มือบางขยุ้มผ้าปูเตียงสีขาวที่มีกลิ่นกายของคนรักอยู่จางๆ มันคือครีมอาบน้ำกลิ่นเดียวกับที่คยองซูใช้นี่ล่ะ .. ก็ชอบเหมือนกัน เวลามันอยู่บนตัวของชานยอล ไม่ใช่แค่ชานยอลคนเดียวหรอกที่ชอบเวลาได้กลิ่นมันจากคยองซูน่ะ มือขาวๆกำแน่นขึ้นจนเส้นเลือดเริ่มปูดขึ้นมาเพราะนิ้วของชานยอลที่สอดเพิ่มเข้ามาทีละนิดมันเริ่มกดไปตามผนังอ่อนนุ่ม แถมยังสอดเข้าออกไปมาทำเอาคนถูกกระทำเสียวซ่านจนเริ่มทนไม่ไหว
ไม่ต่างจากชานยอลที่ได้ยินเสียงครวญครางของอีกฝ่ายนัก ชายหนุ่มแทบคลั่งและพร้อมที่จะเข้าไปในตัวของคนรัก มือข้างนึงของชายหนุ่มก็รูดแท่งเนื้อของตนเองไปพร้อมกับอีกข้างที่สอดใส่เข้าเป็นจังหวะ ให้รอไม่นานร่างสูงก็ถอนมือออกจากช่องรักพลันจับสะโพกมั่นแล้วรีบสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปในตัวอีกคน
“อ๊ะ .. ชยอล .. เจ็บ .. อื้อ ช้ากว่านั้นหน่อย มันเจ็บ” เสียงใสเอ่ยท้วงพลางกัดปากตนเองเพื่อระบายความรู้สึกคับแน่นที่ช่วงล่างเมื่ออีกฝ่ายเริ่มเข้ามาเต็มเติมภายในตัว มือหนาของชานยอลคอยบีบเฟ้นสะโพกนิ่มในมือเพื่อให้ผ่อนคลายพลางค่อยๆดันสะโพกทีละนิดอย่างใจเย็น
“อื้ม ดีรึยัง .. ช้าแบบนี้พอมั้ยครับหืม” ชานยอลขยับตัวอย่างช้าๆ ทั้งๆที่ใจเขาอยากจะเร่งบทรักครั้งนี้ของพวกเขาแล้ว แต่เพราะห่วงร่างด้านใต้ เขาจึงยังทำใจเย็น ไม่รู้ว่าเผลอรึตั้งใจ ช่องทางอ่อนนุ่มนั่นเริ่มตอดรัดแกนกายของชายหนุ่ม .. ชานยอลแทบอยากจะคลั่ง “คยองซู อื้มม ถ้าไม่ตอบฉันจะ..”
“ร .. อื้อ เร็วได้แล้ว” ออกปากอนุญาตก่อนจะครางต่ออย่างเสียวซ่าน เมื่อได้รับคำอนุญาต เจ้าของวันเกิดก็ไม่รอช้าสอดแขนกอดเอวบางพลางเริ่มโยกสะโพกบรรเลงบทรักไปกับอีกคน
เพลงที่เปิดไว้ไม่รู้จะได้ฟังกันสักเท่าไหร่เพราะมีแต่เสียงเรียกของกันและกัน ที่นอนยับย่นหากแต่ใครจะสนใจ ในเมื่อตอนนี้พวกเขากำลัง ‘ฉลองวันเกิด’ ที่มีความสุขด้วยกัน ร่างกายที่เคลื่อนไหวในจังหวะเดียวกัน บางทีเสียงเพลงนั่น อาจไม่ได้เข้าถึงโสตประสาทใดๆของทั้งคู่เลยด้วยซ้ำ ..
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
“อ้าว จงอิน ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ” ชานยอลเดินงัวเงียออกมาจากห้องพัก แต่พอเห็นรุ่นน้องร่วมห้องนอนตรงโซฟา จะให้เดินผ่านไปเฉยๆก็คงจะไม่ได้
“พี่ยังจะถามเนอะ” เด็กหนุ่มยอกย้อนด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่ายก่อนคว้าหมอนอิงแถวนั่นมาปิดหน้า นี่คนถามไม่รู้รึไงว่าเมื่อคืนเขาแทบจะนอนไม่หลับ .. อันที่จริงมันก็นอนไม่หลับแทบจะทั้งหอนั่นละ
“แล้วนี่กลับมากันเมื่อไหร่ล่ะ จะกลับมาจัดวันเกิดให้ฉันใช่มะ” แกล้งแหย่โดยการดึงหมอนจากมืออีกคน สุดท้ายจงอินจึงลุกขึ้นมานั่งพลางมองหน้ารุ่นพี่ร่วมวง
“พวกผมก็กลับมาถึงตอนที่พวกพี่ฉลองกันนั่นแหละ” ตอบด้วยสีหน้านิ่ง ติดไปทางอารมณ์เสียด้วยซ้ำไป “เสียงน่ะดังยิ่งกว่าเพลงที่เปิดอีก โวะ..” ว่าจบก็ใส่อารมณ์กับอีกฝ่ายก่อนจะรีบเดินไปหาห้องนอน แต่คงไม่ใช่ห้องพักของตนเองแน่ๆ จงอินคิด
ก็แหม ... เมื่อคืนกลับมาถึงหอทุกคนมองหน้ากันเลิกลั่กแทบทำหน้าไม่ถูก.. ก็เสียงนั่นน่ะ เล็ดลอดออกมาจากห้องอย่างชัดเจนราวกับได้ไปนั่งดูด้วย แถมสำหรับจงอินแล้ว แค่จะหันไปถามเซฮุนว่าคืนนี้ย้ายไปนอนด้วยได้มั้ยกลับโดนคนตัวขาวตบหน้าหันซะนี่ ...
นอกจากจะไม่มีที่นอนแล้วยังจะโดนแฟนคิดว่าเป็นคนหื่นอีก
- - อย่าให้ถึงวันเกิดของคิมจงอินบ้างนะ จะนั่งเลือกเพลงประกอบวันเกิดซะตั้งแต่วันนี้เลย ฮึ่ยยย
Pairing – Chanyeol x Kyungsoo
Rating – NC-17
Author – Buttheknee
Note – ฟัง RINGA LINGA ของแทยังตอนที่อ่านด้วยก็ดีนะคะ เพราะตอนแต่งนัตก็ฟัง ฮ่าๆ เรื่องนี้อาจจะประหลาดไปนิด เอาเป็นว่า อ่านเอาเพลินกันนะคะทุกคน นัตตี้ขอน้อมรับผิดถ้ามันไม่สนุก ขอให้สนุกกับการอ่านค่ะ พูดคุยเกี่ยวกับวันชอทนี้ #ชยอลกับลิง นะคะ 5555555555
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
จะโยกเบาๆ หรือเหวี่ยงให้สุด คุณก็แค่ปล่อยกายให้มันเคลื่อนไป
อย่าไปกลัว ปิดตาและอยากจะพุ่งไปให้สุดเป็นเพื่อนผม
คืนนี้พวกเรากำลังจะขึ้นโรลเลอร์โคลสเตอร์ด้วยกัน ขับเคลื่อนมัน
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
ภายในหอพักที่เหมือนจะเงียบ เหมือนจะเงียบคืออะไร คือมันไม่เงียบน่ะสิ - -
‘โด คยองซู’ คนแมนตัวเล็ก (?) วางปากกาตัดเส้นในมือพลางเดินไปหายังที่มาของเสียงเพลงที่มันดังไปทั่วห้องในตอนนี้ ทั้งๆที่พวกเขาสองคนไม่มีตารางงาน แทนที่จะได้อยู่เงียบๆ กลับต้อง .. ฮึ่ยย
“ปาร์คชานยอลปิด .. เอ้ย ทำไรน่ะ แอโรบิกหรอ” เปิดประตูออกไปบอกคนในห้องนั่งเล่น แต่ที่เห็นคือคนตัวสูงกำลังทำท่ายึกๆยักๆอะไรสักอย่าง
“แอโรบิกอะไรล่ะ ฉันลองเต้นตามรุ่นพี่แทยังอยู่ เท่ดีนะ” คนตัวโตตอบพลางใช้แขนเสื้อปาดเหงื่อที่ไหลเป็นทางบนใบหน้าเกลี้ยงเกลา
“นายชอบรุ่นพี่ท๊อปนี่” คยองซูพูดตามที่ตนเข้าใจ ตั้งแต่สนิทกันมา เขาก็คิดว่าเขารู้เรื่องของชานยอลดีนะ พลันมองวีดีโอที่เล่นอยู่บนทีวี มันเป็นตัว dance practice นี่นา เออ ท่าเต้นเท่จังแฮะ
“ก็ถูก แต่เพลงรุ่นพี่ท๊อปได้เต้นที่ไหนล่ะ” ชานยอลหัวเราะ ก่อนจะทิ้งตัวบนโซฟาใกล้ๆ “เหนื่อยอ่ะ แต่ท่าของรุ่นพี่แทยังนี่ เจ๋งจริงๆนะนายว่ามั้ย”
“เหงื่อเต็มตัว นั่งบนโซฟางี้โซฟาก็เหม็นหมดสิ” คนตัวเล็กหันไปคว้ามือหนาของอีกคนพลางออกแรงฉุด แต่ยักษ์นี่แรงเยอะฉะนั้นแทนที่คนถูกฉุดให้ลุกก็เลยกลายเป็นคนดึงให้คนที่ยืนอยู่ลงไปนั่งด้วยกันแทน
“ถ้าเหม็นก็อาบน้ำให้หน่อยสิ” จงใจกระซิบชิดใบหูอีกคน นั่นทำเอามือของคยองซูฟาดเข้าที่อกแกร่ง
“อาบเอง” คนตัวเล็กพูดหลังจากที่มือขาวฟาดเข้ากับอีกคนแล้ว ชานยอลคว้าข้อมือของอีกฝ่ายไว้ ก่อนจะหัวเราะ
พวกเขาสองคนไม่ได้สนิทกันธรรมดาหรอกน่ะ ..หึหึ
“พรุ่งนี้วันเกิดฉันแล้วนะ” พูดพลางสบตาคนตัวเล็กอย่างมีความหมาย เจ้าของดวงตาคู่สวยแกล้งเฉมองไปทางอื่น ทำเป็นไม่รับรู้ว่าเจ้าของอ้อมแขนคิดอะไร “นี่ คยองซูยา วันเกิดฉันนายไม่มีอะไรให้ฉันหน่อยหรอ”
“ไม่มี ฉันเบื่อนาย ไม่มีอะไรให้หรอก” ว่าจบคยองซูก็แกะมือที่เกาะกุมอยู่แถวเอวบางออก แล้วเดินกลับเข้าห้องไป โดยก่อนเข้าห้อง ก็เอ่ยกับคนตัวสูงที่ยังนั่งบนโซฟาว่า “ถ้าจะซ้อมเต้นก็ไปซ้อมที่บริษัทนู่น เสียงมันดังนะชานยอล”
นั่นทำเอาคนฟังอย่างชานยอลถึงกับถอนหายใจยาวๆ
เฮ้อ ทำไมแฟนใจร้ายจังครับ .. กางเบื่อ กางอยากได้ของขวัญง่า แฟนไม่เข้าใจกางงงงงงงงงงงงงงงงงง - -
สุดท้าย วันหยุด วันว่างของทั้งคู่ ชานยอลก็เป็นคนลากคยองซูออกมาจากหอพักอุ่นๆมายังห้องซ้อมที่บริษัท
พวกเขาทั้งสองคนขลุกอยู่ภายในห้องซ้อมบริษัทเกือบทั้งวัน Ringa Linga ถูกเปิดซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายรอบ ทั้งๆที่คยองซูไม่ได้เป็นคนอยากเต้น ไปๆมาๆ คนตัวเล็กดูจะเรียนรู้ท่าได้เร็วกว่าชานยอลที่ยังดูเก้กังกับท่าที่เจ้าตัวชอบ
“ทำไมนายเต้นเป็นไวกว่าฉันอีกล่ะ” เสียงทุ้มๆนั่นบ่นกระปอดกระแปด พลางนั่งลงกับพื้นห้องซ้อมอย่างเหนื่อยๆ “ฉันเต้นแล้วมันดูเก้งก้างพิกล เฮ้ออ”
คยองซูหัวเราะเสียงใส ก่อนจะเดินมายีหัวคนตัวโต พลางนั่งยองๆลงตรงหน้าอีกคน “นายเจ๋งแล้วน่า ชานยอลเจ๋งที่สุด” พลันจูบเบาๆที่ริมฝีปากนุ่มของคนรัก แล้วเดินกลับไปเต้นตามคลิปที่เปิดอยู่
สายตาชานยอลมองตามร่างบางที่กำลังตั้งใจเต้น พลันระบายยิ้มออกมาบางๆ คยองซูคนที่จริงจังกับทุกๆเรื่อง .. ในยามที่อยากจริงจังน่ะนะ บางทีคนตัวเล็กก็มีดุเขาบ้าง แต่พอยิ้มที .. อา บอกตามตรงว่าชานยอลแทบจะลงไปกองกับพื้นครับ
ลุกขึ้นไปสวมกอดอีกคนแนบอกก่อนหอมแก้มใสพลันสบตาอีกคนจากกระจกในห้องซ้อมนั่น คยองซูไม่พูดอะไรเพียงแต่ยิ้มตอบให้เขา นั่นทำให้ชานยอลอดใจไม่ไหวต้องเชยคางมนของอีกฝ่ายแล้วค่อยๆประกบจูบอย่างอ่อนหวาน เนิ่นนานกว่าจะแยกออกจากกัน เสียงเพลงที่ดังอยู่ภายในห้องไม่ได้ขัดอารมณ์ของทั้งคู่แต่อย่างใด แม้ว่ามันเป็นเพลงเร็วชวนเต้นแค่ไหนก็ตามเถอะนะ
“ให้จูบฉันเป็นของขวัญตอนเที่ยงคืนก็ได้นะคยองซู เป็นของขวัญที่ดีเลยล่ะ” พูดกับอีกฝ่ายในขณะที่หน้าผากของทั้งคู่แนบติดกัน มือของชานยอลเกลี่ยพวงแก้มใสเบาๆ สายตาของชานยอลจ้องมองคนตัวเล็กราวกับต้องการจะกลืนกินตั้งแต่ที่นี่เดี๋ยวนี้ .. แต่มันคงดูไม่ดีเท่าไหร่
ไม่ปล่อยให้ได้ส่งสายตาหวานนานนัก คยองซูดันอกอีกฝ่ายออกพลันเอ่ยว่า
“ใครเขาเลือกของขวัญกันได้กันหืม แล้วฉันก็บอกแล้วว่าไม่มีอะไรจะให้ ไม่เข้าใจรึไง”
มันไม่ใช่น้ำเสียงที่แข็งกร้าว อีกทั้งยังกล่าวพลางยิ้มเสียด้วย .. แล้วชานยอลจะเชื่อได้ไงว่าคนตัวเล็กจะไม่มีของขวัญให้กับเขา
คยองซูยา ฉันรอของขวัญอยู่นะ ...
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
ตรงนี้มันเร่าร้อน แต่อย่ากังวลไปใย แค่เคลื่อนกาย
เราเล่นกันมามากเหมือนมันแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ถ้าขยับแรงกว่านี้
อย่าหยุดที่รัก อย่าทำลายบรรยากาศดีๆ แบบนี้ของผมเลย
จะไปทางซ้าย หรือทางขวา แค่ตามผมมาแบบนี้ นั่นแหละใช่เลย
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
ชานยอลมองนาฬิกาดิจิตอลบนหัวเตียง ตอนนี้คือเวลา 23. 57 อีกสามนาทีก็จะวันเกิดของเขาโดยสมบูรณ์ แต่ไม่มีวี่แววคนรักจะทำอะไรให้สักอย่าง อะไรกัน เขาเดาใจคยองซูผิดรึไงนะ นอนม้วนตัวในผ้าห่มไปมา หยิบโทรศัพท์มาเขี่ยเล่นจนเบื่อ ชานยอลก็นึกยอมแพ้ คยองซูคงไม่มีอะไรให้จริงๆ มือกำลังจะปิดไฟที่หัวเตียง แต่ไฟในห้องก็ดันดับสนิทหมดเสียก่อน
“ปิดไฟหัวเตียงต่อสิ” เสียงของคนที่อยู่ร่วมหอเขาดังขึ้น เพียงเท่านั้นชานยอลก็ยิ้มบางๆพลางตามที่อีกคนบอกอย่างว่าง่าย พลางนอนรอของขวัญด้วยใจจดจ่อ
“ฉันนึกว่านายจะไม่มีของขวัญให้แล้วซะอีก” น้ำเสียงของชานยอลปิดความดีใจที่เกิดขึ้นไม่มิด แต่ให้ปิดไฟมืดๆแบบนี้ จะทำอะไรนะ
ชานยอลมองเห็นเปลวไฟจากแสงเทียน มันไม่ยักกะดับแฮะ มันคือเทียนรุ่นเป่าไม่ดับใช่มั้ย ที่เขาเคยซื้อมาแกล้งพี่คริสเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนในงานวันเกิดที่หอ พลางเห็นใบหน้าหวานๆของอีกคน พยายามจะมองให้ชัดว่าอีกฝ่ายถืออะไรมามากกว่าเค้กในมือรึเปล่า แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่
คยองซูนั่งลงข้างๆ ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียง พลางยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นเค้กให้คนตรงหน้า
“อธิษฐานสิ เทียนมันไม่ดับไม่เป็นไร”
“แล้วทำไมไม่เอาแบบดับได้มาล่ะ” เอ่ยถามแต่กลับโดนอีกคนมองตาเชิงว่าอย่าถามให้มาก เพียงเท่านั้นชานยอลก็ยอมหลับตาอธิษฐานโดยดี ก่อนจะลืมตาขึ้นเมื่ออธิษฐานเสร็จ เค้กในมือถูกวางที่หัวเตียง ร่างสูงเอี้ยวตัวหมายจะเปิดไฟที่หัวเตียงแต่มือบางของอีกฝ่ายกลับคว้าเอาไว้
“ไม่เปิดไฟสิ” คนตัวเล็กบอกกับชานยอลที่กำลังมองหน้าตนเองด้วยความงุนงง คยองซูยิ้มบาง ก่อนจะดันไหล่หนาอีกฝ่ายให้นอนลงกับเตียง “เดี๋ยวฉันป้อนเค้กให้ ชานยอลอยากทานเค้กมั้ย”
ไม่ว่าเปล่า คยองซูโน้มตัวเข้ามาใกล้เจ้าของวันเกิดมากขึ้น .. แม้ชานยอลจะคาดหวังกับของขวัญ แต่เขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวเหมือนกันกับของขวัญที่ดู .. เร่าร้อนแบบนี้
“ท. ทานสิ ทานสิครับ ถ้าคยองซูป้อนก็ทานหมด” ตอบด้วยภาษาสุภาพกว่าที่เคย แสงไฟจากเทียนเล่มน้อยทำให้ชายหนุ่มเห็นว่าคนรักกำลังลอบยิ้มบางๆ
เนื้อครีมถูกปาดขึ้นด้วยนิ้วของคนตัวเล็ก ก่อนมันจะถูกสอดเข้าที่ปากของชานยอล นิ้วเล็กๆนั่นขยับเข้าออกช้า ลิ้นอุ่นของชานยอลแลบเลียเนื้อครีมที่ติดอยู่ที่ปลายนิ้วอีกคนพลันดูดเบาๆ สายตาลอบมองการกระทำอีกคนผ่านแสงที่เลือนลางจากเปลวเทียน คยองซูกำลังทำแบบนั้นเช่นกัน นิ้วของคยองซูเองก็ถูกดูดกลืนด้วยเจ้าของมือ ชานยอลได้ยินเสียงครางเบาๆจากอีกคน มันทำให้เขาแทบอยากจะกดร่างบางให้จมเตียงเสียเดี๋ยวนี้ แต่เขาอยากรู้ว่าคนตัวเล็กจะทำอะไรต่อไปอีก
ไวเท่าความคิด คนตัวเล็กถอนมืออกจากปากของเขาและตนเองก่อนจะคว้ามือหนามาสัมผัสกับสะโพกที่เปลือยเปล่า พลันเปลี่ยนอิริยาบถเป็นขึ้นมานั่งบนตัวของชานยอล ริมฝีปากอวบอิ่มที่ชายหนุ่มชอบจูบนักหนาเอ่ยถามเขาว่า “ชานยอลอยากฟังเพลงมั้ย ฉันจะเปิดให้ฟัง”
ไม่รอให้ได้คำตอบร่างเล็กโน้มตัวไปหยิบโทรศัพท์ตรงหัวเตียง ซึ่งทำให้ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ทั้งคู่จ้องตากันในความมืดมิด แล้วไม่นานเพลงที่คุ้นหูของชานยอลก็ดังขึ้น เพลงที่พวกเขาทั้งคู่เต้นด้วยกันในวันนี้ ..
จังหวะเพลงทีกำลังดังอยู่ไม่ได้เร่าร้อนเท่ากับสิ่งที่คยองซูทำกับเขาเลยแม้แต่น้อย คนตัวเล็กจงใจเบียดสะโพกเปลือยกับลูกชายที่อยู่ในกางเกงนอนผ้าฝ้ายของเขา ชานยอลรู้ดีคนบนตัวเขาขี้หนาวแค่ไหน แม้อยากจะรั้งมากอดให้อุ่นจนร้อน แต่ก็ยินยอมให้อีกฝ่ายเล่นสนุกกับร่างกายของตนเองต่อไป
“ชานยอลอยากกินเค้กอีกมั้ย” น้ำเสียงรื่นหูถามชานยอลพลันริมฝีปากเล็กๆนั่นเริ่มแทะเล็มใบหูเล่น .. อื้มม คยองซูจะรู้มั้ยว่าเวลาที่ลมหายใจอุ่นๆนั่นรดรินไปบนตัวเขา ไม่ว่าส่วนไหนก็ตาม มันทำให้เขาอยากจะจับอีกคนมาไว้ใต้ร่างแล้วตักตวงความสุขอย่างไม่รู้อิ่ม ชานยอลใช้มือของตนเองสัมผัสกับสะโพกกลมกลึงของอีกคน ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่เจือความปรารถนาที่ถูกปลุกปั่นด้วยร่างบางนี้
“ไม่อยากทานเค้กแล้วครับ อยากทานคนถือเค้กแทนซะแล้วล่ะ”
ด้านคนฟังก็หัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ ชานยอลน่ารักเสมอ ทุกการกระทำ รวมไปถึงคำพูดที่ตรงไปตรงมาเช่นนั้นด้วย สำหรับคนน่ารักคนนี้ คยองซูคิดว่าเขาคงหาของขวัญที่เหมาะสมไปกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ
ริมฝีปากอิ่มค่อนไล่จูบจากกกหูไปจนถึงใบหน้าที่เขาชอบมองทุกครั้งก่อนหลับ คยองซูเป็นคนหลับยาก กว่าจะหลับได้ เมทในห้องก็หลับกันไปหมด รวมถึงชานยอลด้วย เขาจึงมีโอกาสได้มองใบหน้าของคนรักยามหลับใหลในทุกคืน ลากสัมผัสไปตามแนวสันจมูกสวยจนไปถึงริมฝีปากที่น่าจูบอย่างร้ายกาจ ครอบครองในทันทีโดยไม่รอ คยองซูบดจูบไปบนริมฝีปากของคนรักอย่างเร่าร้อน ลิ้นอุ่นชื้นถูกส่งเข้าโพรงปากอีกคน เช่นเดียวกับชานยอลที่กำลังรอโอกาสนี้เช่นกัน ชายหนุ่มดันดุนลิ้นของอีกคนที่พยายามเร่งเร้าบทรักของพวกเขา เขาไม่ได้แค่อยากให้คยองซูได้ชิมรสชาดของครีมเค้กที่เจ้าตัวได้ป้อน แต่เขาก็อยากตักตวงรสหวานธรรมชาติจากปากเองฝ่ายเช่นกัน ไม่มีใครยอมกัน ทั้งคู่ต่างมัวเมาในสัมผัสของกันและกัน ผละจากกันอีกที กางเกงนอนของชานยอลเองก็ถูกปลดออกไปเสียแล้ว
ร่างสูงปล่อยให้คนตัวเล็กกระทำตามใจชอบกับร่างกายของตนเอง .. ตอนนี้ชานยอลกำลังมองการเคลื่อนไหวของอีกคน คยองซูกำลัง อื้มมม กำลังละเลียดจูบลงบนแผงอกกว้าง ยามที่ริมปากนุ่มกดจูบและค่อยๆดูดเม้มทีละนิด ชานยอลก็พยายามจะกดเสียงครางของตนเองไว้ในลำคอ แต่ชายหนุ่มก็ควบคุมมันไม่อยู่จนได้เมื่อลิ้นเล็กๆของอีกคนค่อยแตะเข้าที่ยอดอกของเขา จุดไวสัมผัสนั่นทำให้ชานยอลเกร็งตัวน้อยก่อนจะครางต่ำออกมา ทำเอาคนรักหัวเราะชอบใจ
“ชานยอลชอบบอกไม่ให้ฉันกลั้น ทำไมชานยอลทำซะเองล่ะ ฉันก็อยากได้ยินเสียงชานยอลนะรู้มั้ย” ว่าจบลิ้นอุ่นชื้นนั่นก็ลากเลียช้าๆอย่างยั่วยวนพลัยก้มดูดราวกับมันคือลูกอมหวานๆ สุดท้ายชานยอลก็กลั้นมันไม่ไหว ต้องครางอกมาให้อีกคนฟังแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดอยู่ มือใหญ่บีบเฟ้นสะโพกนิ่มตามแรงอารมณ์ ชานยอลอดคิดไม่ได้ว่าเขาใจเย็นไปรึเปล่ากับการที่ปล่อยให้คยองซูเล่นสนุกบนร่างกายเขาได้มากขนาดนี้ . ยอมรับว่าตัวเองใจร้อนเมื่อถูกกระตุ้นนิดหน่อยเขาก็รีบพลิกให้คนรักได้รับความเป็นตัวเขาเข้าไป .. อื้ม คงเป็นเพราะนี่เป็นของขวัญล่ะมั้ง เขาถึงอดทนได้เช่นนี้
คยองซูค่อยไล่จูบลงต่ำเรื่อยไปจนถึงหน้าท้องแกร่ง ฟันขาวขบไปตามกล้ามหน้าท้องที่คนรักกำลังเริ่มสร้าง .. อื้ม ชานยอลจะพยายามให้ตัวเองดูดีไปถึงแค่ไหนกันนะ แค่นี้คยองซูก็หวงจนไม่รู้จะหวงยังไงแล้ว ถึงแม้จะไม่ค่อยได้แสดงออกก็ตามเถอะ เมื่อนึกถึงตรงนี้ก็อดที่จะกัดผิวขาวเนียนนั่นแรงๆสักทีไม่ได้ ทำเอาคนที่กำลังครางหวามๆถึงขั้นชันตัวขึ้นเพื่อมอง
“ทำไมที่รักรุนแรงจังล่ะครับหืม” น้ำเสียงที่ติดขี้เล่นทำให้เจ้าของฟันสวยขบหน้าท้องตรงหน้าอีกครั้ง จนชานยอลถึงขั้นพลิกตัวร่างเล็กให้อยู่ด้านใต้เลยทีเดียว
“ปล่อยให้นายเล่นมานานแล้วนะคยองซู ที่ฉันบ้างล่ะ” กล่าวพลางมองกวาดไปทั่วร่างกายอีกคนอย่างเปิดเผย คยองซูอดร้อนวูบวาบกับสายตาที่มองอย่างแทบจะกลืนเขาไปท้งตัวแบบนั้นไม่ได้ แต่ก็ยังทำใจกล้าพูดออกไปว่า
“ให้ฉันได้ใช้เสียงของฉันหน่อยละกันนะชานยอล”
คนฟังเพียงแต่ยิ้มมุมปาก ก่อนจะพูดว่า “นายจะได้พักเสียงก็ต่อเมื่อฉันจูบนายเท่านั้นแหละตัวเล็ก”
ว่าจบคนตัวสูงก็จูบไม่ให้คยองซูได้ตั้งตัว รุกล้ำในทันที แหงล่ะ ชานยอลของเขาใจร้อนนี่นา ไม่อยากเชื่อเหมือนกันที่ทนให้เขาได้เล่นด้วยอยู่ตั้งนาน เพราะที่ผ่านๆมา ชานยอลไม่เคยเปิดโอกาสให้คยองซูได้ทำแบบนั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว เรียวลิ้นที่แทรกเข้ามาในโพรงปากของคยองซูกวาดต้อนลิ้นของเจ้าบ้านอย่างช่ำช่อง มีรึที่เจ้าถิ่นจะยอมให้ถูกไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียวร่างเล็กส่งลิ้นตัวเกี่ยวลิ้นหนาของอีกฝ่ายพลางดูดกลืนกันและกันจนลืมไปว่าตอนนี้ตนเองถูกอีกฝ่ายจัดให้อยู่ในท่านอนคว่ำกับเตียงสีขาวนี่เสียแล้ว
ริมฝีปากอุ่นนาบไปตามแนวสันหลังของร่างเล็ก ผิวกายละเอียดทำให้เขาพรมจูบอย่างไม่รู้จักหน่าย เสียงครางหวานๆจากคนตัวเล็กที่ชันเข่าและข้อศอกให้เขาอย่างคุ้นเคย คยองซูรู้ดีว่าเขาชอบท่านี้มากแค่ไหน และคยองซูเองก็ชอบท่านี้ไม่ต่างจากเขานัก มันทำให้พวกเขารู้สึกถึงกันและกันมากกว่าท่วงท่าไหนๆ ตักตวงกลิ่นหอมละมุนจากครีมอาบน้ำที่เลือกด้วยกันบนผิวใส ก่อนจะคว้าหลอดเจลจากเก๊ะแถวหัวเตียงออกมาบีบพลันสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มก่อนที่อีกคนจะตั้งตัว
“อ ..อื้อ ชานยอล ..” คนตัวเล็กเอ่ยท้วงด้วยความตกใจ มือบางขยุ้มผ้าปูเตียงสีขาวที่มีกลิ่นกายของคนรักอยู่จางๆ มันคือครีมอาบน้ำกลิ่นเดียวกับที่คยองซูใช้นี่ล่ะ .. ก็ชอบเหมือนกัน เวลามันอยู่บนตัวของชานยอล ไม่ใช่แค่ชานยอลคนเดียวหรอกที่ชอบเวลาได้กลิ่นมันจากคยองซูน่ะ มือขาวๆกำแน่นขึ้นจนเส้นเลือดเริ่มปูดขึ้นมาเพราะนิ้วของชานยอลที่สอดเพิ่มเข้ามาทีละนิดมันเริ่มกดไปตามผนังอ่อนนุ่ม แถมยังสอดเข้าออกไปมาทำเอาคนถูกกระทำเสียวซ่านจนเริ่มทนไม่ไหว
ไม่ต่างจากชานยอลที่ได้ยินเสียงครวญครางของอีกฝ่ายนัก ชายหนุ่มแทบคลั่งและพร้อมที่จะเข้าไปในตัวของคนรัก มือข้างนึงของชายหนุ่มก็รูดแท่งเนื้อของตนเองไปพร้อมกับอีกข้างที่สอดใส่เข้าเป็นจังหวะ ให้รอไม่นานร่างสูงก็ถอนมือออกจากช่องรักพลันจับสะโพกมั่นแล้วรีบสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปในตัวอีกคน
“อ๊ะ .. ชยอล .. เจ็บ .. อื้อ ช้ากว่านั้นหน่อย มันเจ็บ” เสียงใสเอ่ยท้วงพลางกัดปากตนเองเพื่อระบายความรู้สึกคับแน่นที่ช่วงล่างเมื่ออีกฝ่ายเริ่มเข้ามาเต็มเติมภายในตัว มือหนาของชานยอลคอยบีบเฟ้นสะโพกนิ่มในมือเพื่อให้ผ่อนคลายพลางค่อยๆดันสะโพกทีละนิดอย่างใจเย็น
“อื้ม ดีรึยัง .. ช้าแบบนี้พอมั้ยครับหืม” ชานยอลขยับตัวอย่างช้าๆ ทั้งๆที่ใจเขาอยากจะเร่งบทรักครั้งนี้ของพวกเขาแล้ว แต่เพราะห่วงร่างด้านใต้ เขาจึงยังทำใจเย็น ไม่รู้ว่าเผลอรึตั้งใจ ช่องทางอ่อนนุ่มนั่นเริ่มตอดรัดแกนกายของชายหนุ่ม .. ชานยอลแทบอยากจะคลั่ง “คยองซู อื้มม ถ้าไม่ตอบฉันจะ..”
“ร .. อื้อ เร็วได้แล้ว” ออกปากอนุญาตก่อนจะครางต่ออย่างเสียวซ่าน เมื่อได้รับคำอนุญาต เจ้าของวันเกิดก็ไม่รอช้าสอดแขนกอดเอวบางพลางเริ่มโยกสะโพกบรรเลงบทรักไปกับอีกคน
เพลงที่เปิดไว้ไม่รู้จะได้ฟังกันสักเท่าไหร่เพราะมีแต่เสียงเรียกของกันและกัน ที่นอนยับย่นหากแต่ใครจะสนใจ ในเมื่อตอนนี้พวกเขากำลัง ‘ฉลองวันเกิด’ ที่มีความสุขด้วยกัน ร่างกายที่เคลื่อนไหวในจังหวะเดียวกัน บางทีเสียงเพลงนั่น อาจไม่ได้เข้าถึงโสตประสาทใดๆของทั้งคู่เลยด้วยซ้ำ ..
----------------------- RINGA LINGA ----------------------
“อ้าว จงอิน ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ” ชานยอลเดินงัวเงียออกมาจากห้องพัก แต่พอเห็นรุ่นน้องร่วมห้องนอนตรงโซฟา จะให้เดินผ่านไปเฉยๆก็คงจะไม่ได้
“พี่ยังจะถามเนอะ” เด็กหนุ่มยอกย้อนด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่ายก่อนคว้าหมอนอิงแถวนั่นมาปิดหน้า นี่คนถามไม่รู้รึไงว่าเมื่อคืนเขาแทบจะนอนไม่หลับ .. อันที่จริงมันก็นอนไม่หลับแทบจะทั้งหอนั่นละ
“แล้วนี่กลับมากันเมื่อไหร่ล่ะ จะกลับมาจัดวันเกิดให้ฉันใช่มะ” แกล้งแหย่โดยการดึงหมอนจากมืออีกคน สุดท้ายจงอินจึงลุกขึ้นมานั่งพลางมองหน้ารุ่นพี่ร่วมวง
“พวกผมก็กลับมาถึงตอนที่พวกพี่ฉลองกันนั่นแหละ” ตอบด้วยสีหน้านิ่ง ติดไปทางอารมณ์เสียด้วยซ้ำไป “เสียงน่ะดังยิ่งกว่าเพลงที่เปิดอีก โวะ..” ว่าจบก็ใส่อารมณ์กับอีกฝ่ายก่อนจะรีบเดินไปหาห้องนอน แต่คงไม่ใช่ห้องพักของตนเองแน่ๆ จงอินคิด
ก็แหม ... เมื่อคืนกลับมาถึงหอทุกคนมองหน้ากันเลิกลั่กแทบทำหน้าไม่ถูก.. ก็เสียงนั่นน่ะ เล็ดลอดออกมาจากห้องอย่างชัดเจนราวกับได้ไปนั่งดูด้วย แถมสำหรับจงอินแล้ว แค่จะหันไปถามเซฮุนว่าคืนนี้ย้ายไปนอนด้วยได้มั้ยกลับโดนคนตัวขาวตบหน้าหันซะนี่ ...
นอกจากจะไม่มีที่นอนแล้วยังจะโดนแฟนคิดว่าเป็นคนหื่นอีก
- - อย่าให้ถึงวันเกิดของคิมจงอินบ้างนะ จะนั่งเลือกเพลงประกอบวันเกิดซะตั้งแต่วันนี้เลย ฮึ่ยยย
